Mo’Blow – Funkatristic CD-RECENSIE In Sorry I’m Late is Pass the Peas niet ver weg en Coke & Baked Beans bedient zich zelfs volledig van het ritme van I got the Feeling van James Brown. Falk gebruikt hier de staccato stijl van Parker maar zijn geluid is niet zo krachtig. Daar staat weer tegenover dat de composities van Falk interessanter zijn dan die van de reguliere funkateers. Zo wisselen de strakke passages met unisono thema's af met spannende (hoewel niet opzienbarende) sequenties en bruggen. De ritmesectie is creatief en beperkt zich niet tot 'on-the-one' ritmes maar werkt veelal syncopisch en een enkele keer in een afwijkende maatsoort zoals in Count XVII. Zowel Falk als Ormesher soleren veel en vloeiend maar blijven daarbij harmonisch gezien steeds aan de veilige kant.
Mo’Blow – Funkatristic
bezetting: Felix F. Falk; sax, percussie, Anthony Ormesher; gitaar, Matti Klein; Rhodes piano, Tobias Fleischer; bas, André Seidel; drums
gast: Franz Bauer; vibrafoon
opgenomen: 2007
release: 2008
label: Neuklang
tracks: 11
tijd: 55:08
websites: www.moblow.de - www.bauerstudios.de
door: Mischa Beckers
Mo’ Blow is de jazzfunkband van de Duitse saxofonist Felix F. Falk. De liner-notes van Funkatristic vermelden dat Falk zijn groovy composities voorziet van een percussieve Joshua Redman-achtige stijl van saxofoon spelen. Na het beluisteren van de eerste nummers dringt eerder de vergelijking met Maceo Parker op.
Het album bevat ook enkele ballads waarvan Endless Escape prima is gelukt met dit keer een mooie lyrische toon van Falk. De overige ballads op Funkatristic krijgen een wat te mechanische begeleiding en blijven daardoor vlak.
© Jazzenzo 2010