Aron Raams (1979) maakt deel uit van Equad en Quadrant Extended, twee groepen van contrabassist Van der Westen, die, kort door de bocht, dansbare elektronische improvisatiemuziek maken. Op ‘Unspoken’ houdt Raams het dichter bij huis. Beïnvloed door Stevie Ray Vaughan, oude jazzhelden als Charlie Parker en Miles Davis, en hedendaagse musici onder wie Kurt Rosenwinkel, Brad Mehldau en John Scofield, componeerde Raams een verrassende mix van prettig in het gehoor liggende grooves, afgewisseld met fraaie akoestische miniaturen.

Vooral de invloed van gitarist John Scofield is in een aantal stukken op ‘Unspoken’ goed terug te horen. In ‘The Klipper’ en ‘Sco’ Ba Jive’ rijgt Raams de aanstekelijke riffs op Scofiaanse wijze aan elkaar. Maar Raams bewijst op deze plaat wel degelijk over eigen inzicht en compositorisch talent te beschikken met groot gevoel voor het creëren van aanstekelijke melodielijnen.

‘Asturian Dream’ bijvoorbeeld is een mysterieus melodisch meesterwerkje waarin Raams op zeer smaakvolle wijze de akoestische gitaar ter hand neemt en hij samen met pianist Van Vliet de klanken laat zweven boven een uitgekiend arrangement. Ook in ‘Miss Mousters’ zet Raams een heldere en herkenbare melodielijn neer, die meteen in je gemoed wordt vastgelegd.

Toetje van de plaat is het slotstuk dat Aron Raams met Kaz Lux opnam. Een prachtig melancholisch duet waarin Lux laat horen waarom hij nog altijd tot de top van de Nederlandse vocalisten gerekend dient te worden.

‘Unspoken’ is juist door zijn gevarieerdheid volledig in balans, een prachtige plaat en een warm debuut.