De plaat die zijn naam dankt aan de titels van de twee nummers die worden gespeeld bevat live-opnamen van een concert in Buenos Aires. Dat uitgerekend in Argentinië een Amerikaan, een Italiaan en twee Zuid-Afrikanen samen optreden is opmerkelijk maar ook tekenend voor de carrières van deze muzikanten die heel de wereld hebben afgezworven voor ze vooral in Europa vaste grond onder de voeten kregen.

Op “The Forest and the Zoo” pakt de samenwerking goed uit. Het tempo is zoals bij de meeste freejazz uit de jaren zestig hoog, maar Moholo en Dyani houden de invulling van de ritmes tamelijk licht. Daardoor hoeven Lacy en Rava niet over de top te blazen. “The Forest and the Zoo” is daardoor voor freejazz begrippen behoorlijk subtiel. De laatste jaren zijn er veel oude opnamen van Steve Lacy opnieuw uitgebracht. Vrij recent op Cuneiform Records bijvoorbeeld de dubbel-cd met oud werk van zijn kwartet met Roswell Rudd en bij Jazzwerkstatt een prachtig duet met Mal Waldron. Die platen zijn absoluut onmisbaar vanwege hun sprankelende eigenzinnigheid. “The Forest and the Zoo” zit wat dat betreft toch te veel aan het pregnante idioom van de freejazz gebakken om een onuitwisbare indruk achter te laten.

Zonder daarmee iets af te willen doen aan de hoge kwaliteit van dit kwartet is “The Forest and the Zoo” toch vooral aantrekkelijk als tijdsbeeld. Net als het schilderij dat de hoes siert. Geschilderd door een toen nog veelbelovend artiest; Bob Thompson die in het jaar dat deze plaat voor het eerst uitkwam, overleed en in “Portrait of Robert Thompson as a young man” geëerd zou worden door een ander icoon van de freejazz: Archie Shepp.