Jasper Blom Quartet behoeft klont modder CONCERTRECENSIE. Bimhuis Amsterdam, Jasper Blom Quartet, 23 april 2008
beeld: Jojanneke Claessen
door: Tim Sprangers
Met een topbezetting heeft saxofonist Jasper Blom deze maand zijn cd ‘Statue of Liberty’ uitgebracht. Met Jesse van Ruller op gitaar, Frans van der Hoeven op contrabas en de beste Nederlandse jazzdrummer van dit moment Martijn Vink, ontving Blom lovende reacties op zijn plaat. Het afwisselende doch evenwichtige album wordt gekaraktiseerd door sterke composities waar gecompliceerde en overredende thema’s botvieren. Ook live boeit de samenstelling zeer zeker. Toch had de wat technische subtiliteit wat vaker mogen wijken voor een ongeveinsde collectieve uitbarsting; échte overtuiging mist het Jasper Blom Quartet nog.
Jasper Blom Quartet presenteerde hun debuutalbum Statue of Liberty op 23 april in Bimhuis
Alle composities zijn van de leider van de band. Het zal geen toeval zijn dat Blom zijn cd rond deze tijd van het jaar heeft uitgebracht. Zijn muzikale ideëen zijn helder, opgewekt en levendig. De stukken bruisen van energie door pompende ritmes en inspirerende motieven. Het is knap dat de saxofonist zijn persoonlijke klankkleur kan overbrengen naar de structuur van de composities zelf. De uitbreiding van de mogelijkheden van zijn instrument door middel van electronica maken Blom een nog veelzijdiger en dynamischer muzikant.
De opluchting die bij veel jazzliefhebbers lijkt te hangen rond Jesse van Ruller is logisch. De immer verbazende ladders van de gitarist krijgen een extra dimensie door het gebruik van andere gitaren en effecten. Zijn fabelachtige techniek blijkt ook prima toepasbaar op de scheurgitaar en het maakt hem eigenlijk alleen maar veelzijdiger. Met een wredere sound speelde van Ruller de complexe thema’s van Blom feilloos mee en wist hier bovendien met veel gevoel op te anticiperen.
Het grote anticiperende centrum was Martijn Vink. Hij leek op bijna elke klank van elke muzikant een antwoord te hebben. De drummer speelde met de thema’s en zwom er heerlijk naast, onderdoor en doorheen. Het was fantastisch te zien hoe Vink in de solo’s van Van Ruller en Blom exact de juiste accenten wist te leggen. De jarenlange samenwerking is overduidelijk te bemerken. Fijne interacties met de vaardige, maar wat degelijke bassist Frans van der Hoeven waren leuk en speels.
Frans van der Hoeven, Jasper Blom en Jesse van Ruller
Niettemin mist het kwartet enige overtuiging. De wat lauwe reacties van het publiek verraadden het gebrek aan grote waardering. Hoewel elke muzikant indruk maakte, de composities doordacht en mooi zijn en bovendien het samenspel van uitzonderlijke kwaliteit is, werd een bepaalde bruutheid gemist. Het geluid is lichtelijk clean, te veilig en raakt daarom na een tijdje enigszins duf. Combinaties waren af en toe net wat te bedacht om het geloofwaardig te laten overkomen.
Het Jasper Blom Quartet heeft geweldige interessante stukken met heerlijke thema’s. Vink laat technische indrukwekkende spel van Blom en Van Ruller grooven en echt saai zal de groep nooit worden. Het steriele karakter mag alleen best wel eens worden vervuild met een klont modder.
© Jazzenzo 2010