Voorkeur
In de openingstrack ‘Voices of the Wood’ laat Branciamore zijn voorkeur horen voor een combinatie van melodie voortgedreven door een koortsachtige ondertoon. Ook het licht percussieve toucher maakt deel uit van zijn aanpak. Dit laatste vloeit voort uit het feit dat hij af en toe achter een drumstel plaatsneemt. 

Vervolgens bouwt Branciamore dit procedé verder uit, hoofdzakelijk door het inlassen van tempowissels. ‘Fala Vincent’ is een illustratie van hoe hij moderne kamermuziek en repetitieve patronen aan elkaar rijgt terwijl hij met ‘Part of Me’ en ‘Lights & Shadows’ negentiende-eeuws romantisme koppelt aan het werk van Bill Evans, zijn grote voorbeeld.

Eclectische smaak
Zijn keuze van hernemingen getuigt van een eclectische smaak. Zo bewerkt hij ‘Canciones y Danzas’ van de Catalaanse componist Federico Mompou. Uit het repertoire van John Coltrane koos hij ‘Dear Lord’. Verder waagt hij zich nog aan de standard ‘Over The Rainbow’ en ‘Guinnevere’ van singer-songwriter David Crosby. Telkens weet hij de originele versies te transponeren naar zijn ideeënwereld. 

Branciamore heeft ontegensprekelijk een persoonlijke stijl. Hierop ent hij de basis van nummers die hij selecteert bij anderen en vormt ze om tot een gemuteerde entiteit. Dat hij een Steinway Grand Piano D-274 bespeelt, bepaalt duidelijk mee de klankkleur van de hele opname.