CONCERTRECENSIE. Michael Varekamp: Miles Davis, Celebrating 100 Years. Spijkenisse, Theater de Stoep, 18 oktober 2026
beeld: Olga Beumer
door: Cyriel Pluimakers
Het is een bijna onmogelijke opdracht om de iconische jazzmusicus Miles Davis (1926-1991) in zijn honderdste geboortejaar op passende wijze te herdenken. Uiteraard zijn er de nodige initiatieven in de Verenigde Staten, zijn geboorteland, maar ook in Europa wagen sommigen zich aan zijn imposante en veelzijdige legacy. De Haagse trompettist Michael Varekamp, die eerder onder meer een succesvolle productie maakte rond Louis Armstrong, heeft zich aan deze uitdaging gewaagd met de theatervoorstelling ‘Miles Davis- Celebrating 100 Years’ – die de komende maanden nog op heel wat plekken van Noord tot Zuid te zien zal zijn.
Michael Varekamp bracht in Spijkenisse zijn theatervoorstelling 'Miles Davis - Celebrating 100 Years' op de planken.
Onsterfelijke muziek
Een van de eerste voorstellingen van de komende tournee vindt plaats in Theater de Stoep in Spijkenisse. Varekamp werd al vroeg door de muziek van Davis geraakt en in zijn carrière vormt diens artistieke erfenis een leidmotief. In de actuele theatervoorstelling maakt hij een mooie collage van story telling, bekende composities en de nodige film- en videofragmenten. In de eerste helft komen fameuze composities als ‘So What’, ‘Blue in Green’, ‘Milestones’ en ‘All Blues’ voorbij. Ook de onsterfelijke muziek van Louis Malle’s film ‘L’Ascenseur Pour L’échafaud’ komt uitgebreid voor het voetlicht. Heerlijk is het om te voelen hoe goed de leider en saxofonist Ben van den Dungen, die elkaar al decennia kennen, op elkaar ingespeeld zijn. 
Varekamp met drummer Erik Kooger, bassist Harry Emmery, saxofonist Ben van den Dungen en toetsenist Wiboud Burkens.
Fusion
Staat voor de pauze de klassieke Davis centraal, in het tweede deel van de voorstelling komt zijn fusion-periode uitgebreid aan de orde. Luid klinken onder meer de composities ‘In a Silent Way’, ‘It’s About Time’ en ‘Tutu’. De ritmesectie met toetsenist Wiboud Burkens, contrabassist Harry Emmery en drummer Erik Kooger kolkt. Emmery verbaast met een donderende solo waarin hij ook percussief te werk gaat. Kooger vult de zaal met knallende tomtoms en cymbals in bij dit genre passende macho-stijl. Toetsenist Burkens is heerlijk funky op zijn Fender Rhodes en tovert vette sounds uit zijn synthesizer. 
Ooit was de beweging van Davis richting jazzrock omstreden, maar inmiddels is zijn artistieke keuze in brede kring geaccepteerd.
Hip
Een video-fragment uit ‘The Picasso of Jazz’ illustreert hoe ontzettend hip Davis was en dat hij moeiteloos zijn weg vond in de richting van een jonger publiek. Ooit was de move van Davis richting jazzrock omstreden, maar inmiddels is zijn artistieke keuze in brede kring geaccepteerd. Kunst die niet enigszins meegroeit met zijn tijd is uiteindelijk ten dode opgeschreven. Davis wist zich dan ook altijd te omringen met jonge en spraakmakende muzikanten en stond jarenlang artistiek in de frontlinie. Als live-artiest was hij bijzonder geliefd en door festivalorganisatoren werd er letterlijk om boekingen gevochten.
Weemoedig
Het is knap hoe de voorstelling de spanning twee lange sets weet vast te houden en buitengewoon treffend illustreert waarom Davis als musicus zo bijzonder was. Toegift vormt het beroemde ‘Time after Time’. Na afloop blijf je met een voldaan maar ook licht weemoedig gevoel achter, want de Picasso van de jazz zal nooit meer terugkeren …. maar zijn muziek leeft voort!
Michael Varekamp Celebrating 100 Years Miles Davis is nog te zien:
28/10 De Leest, Waalwijk
01/11 Amare, Den Haag
08/11 De Meervaart, Amsterdam
13/11 Castellum, Alphen a/d Rijn
19/11 De Naald, Naalwijk
21/11 Theater Heerlen, Heerlen
01/12 Het Park, Hoorn
11/12 Kennemertheater, Beverwijk
12/12 Goudse Schouwburg, Gouda
17/12 Cpunt, Hoofddorp