Contrasten
Wat spaarzame noten van twee vleugelpiano’s, de ene licht fonkelend en de andere eerder donker. Met deze aanpak insinueert het duo een melancholische stemming die beelden oproept van dwarrelende bladeren in een herfstdecor. Poëtisch alleszins maar de dreigende ondertoon creëert een uiterst koortsachtige sfeer. Het vervolg groeit uit tot een turbulenter gegeven. De ritmische patronen van de twee onderscheiden piano’s lijken recht naar het oog van een orkaan af te stevenen.

De contrasten volgen in eenzelfde lijn. De ene muzikant raakt vooral de toetsen aan terwijl de partner voortdurend goochelt door een snarenspel verwant aan dat van een “prepared pinao”. Fascinerend geraas flitst continu voorbij afgewisseld met introspectieve passsages. 

Beeldrijke taferelen
Niet toevallig kreeg een van hun composities de titel ‘Bela’s Move’. Het is een rechtstreeks eerbetoon aan de Hongaarse componist Béla Bartók. Net als hij verdiepten Giannouli en Bärtsch zich in de traditionele Balkanmuziek en verweven ze subtiel stijlelementen hiervan in hun muziek. Hun ‘Metakosmos’ sluit trouwens ergens aan bij diens ‘Mikrokosmos’. We onderscheiden ook parallellen met de minimal music van Steve Reich. 

Tania Giannouli en Nik Bärtsch zijn al jaren twee muzikanten die grossieren in het scheppen van beeldrijke taferelen, apart maar tevens als duo sinds 2023. Op deze ‘Metakosmos’ drijven ze hun kunst tot het uiterste en leggen ze op hun beurt de link tussen jazz en hedendaagse kamermuziek.