Reis, Demuth en Wiltgen kennen elkaar uit hun schoolperiode, gingen vervolgens hun eigen weg en kwamen in 2011 weer samen. Vier albums gingen vooraf aan 'Freedom Trail' dat in 2022 werd opgenomen en drie jaar later in Nederland een eindmix kreeg.

Verbluffende arrangementen
Naast Wiltgen en Demuth schreef Reis met vier composities het grootste gedeelte van de muziek. Toch zijn het vooral de verbluffende arrangementen van Mendoza dat dit album draagt. Met precisie en fantasie weet hij de muziek van het Luxemburgse trio te verdiepen in plaats van te overstemmen. De arrangementen van Reis sluiten daar soepel op aan, wat zijn dubbelrol als componist en arrangeur onderstreept. Het orkest is hier geen decor, maar een volwaardige vertolker. De gastrol van Joshua Redman, die op drie stukken meespeelt en het trio sinds 2014 kent, is overtuigend. 

Weldadig
Titelstuk 'Freedom Trail' - een negen minuten durende compositie van Reis in een arrangement van Mendoza met Redman op tenorsaxofoon - klinkt weldadig. Trio, orkest en solist delen de ruimte en tonen de intimiteit van een trio binnen de grootsheid van het orkest. In ‘Cross Country’ (Reis) wordt het vuur stevig ontstoken. In het langste stuk van de plaat slingert Mendoza het symfonisch orkest alle kanten van de kamer op, en dat is zeer opwindend. De solo van Redman snijdt daar dwars doorheen. Juist die spanning tussen de losgeslagen orkestpartijen en het gerichte saxofoonspel geeft het stuk zijn kracht.

Reis Demuth Wiltgen laten met ‘Freedom Trail’ horen dat hecht samenspel ook in een groot orkestraal kader overeind blijft. Dat ze daarvoor een arrangeur als Mendoza en een solist als Redman wisten te strikken, maakt van dit album een bijzondere ontmoeting. Het is een plaat die om aandachtig luisteren vraagt en dat ruimschoots beloont.