Kenny Barron – So Many Lovely Things CD-RECENSIE Bill Evans
Kenny Barron – So Many Lovely Things
bezetting: Kenny Barron piano, Ray Drummond contrabas, Ben Riley drums
opgenomen: 12 augustus 1995, Brecon Jazz Festival, Wales, UK
uitgebracht: 12 juni 2026
label: Elemental Music
aantal stukken: 6 / 4
tijdsduur: 54’10 / 53’40
website: kennybarron.com - elemental-music.com
door: Cyriel Pluimakers
Pianist Kenny Barron (1943) heeft een enorme statuur als begeleider van onder meer James Moody, Jimmy Heath, Ella Fitzgerald, Karrin Allyson en Stan Getz. Recentelijk bracht hij het album ‘Songbook’ uit dat onlangs genomineerd werd voor een Edison. Regelmatig ook is hij in een triosetting te zien en het is een verrassing dat er nu op het schatgravers-label Elemental Musis een dubbelalbum verschijnt met uit 1995 daterende live-opnames van het Brecon Jazz Festival. Meer dan dertig jaar bleven de tapes voor de wereld verborgen. Begeleid door contrabassist Ray Drummond en drummer Ben Riley - beiden zijn helaas inmiddels overleden - brengt Barron op buitengewoon geïnspireerde wijze een keur aan standards ten gehore.
Wat meteen duidelijk wordt, is dat dit gezelschap thuishoort in de traditie van de grote pianotrio’s die de naoorlogse jazzgeschiedenis hebben gevormd. Zo zijn er momenten die doen denken aan de lyrische verfijning van Bill Evans zijn legendarische werk met Scott LaFaro en Paul Motian. Maar het vuurwerk van het Oscar Peterson Trio komt regelmatig om de hoek kijken. Het trio Barron-Drummond-Riley kent niet alleen een fraaie balans tussen verfijning en losheid maar ook tussen intellect en spontaniteit. De frasering van de leider bezit een bijna architectonische gratie en nergens klinkt hij gehaast. Zijn improvisaties ontwikkelen zich geduldig en melodieën lijken zich bijna vanzelfsprekend te ontvouwen.
Grenzeloos
Contrabassist Drummond en drummer Riley vormen een stevige ritmische basis waarop Barron’s muzikale verbeelding een vrije vlucht kan nemen. Meteen gaat hij van start met de smaakmaker ‘Oh, Look At Me Now’, om daarna verrassend over te schakelen naar Freddie Hubbard’s klassieker ‘Up Jumped Spring’. Jazzvernieuwer Thelonious Monk wordt geëerd in ‘Shuffle Boil’ en ‘Ask Me Now’. Fraai ook is het licht melancholieke ‘Silent Rain’ waarin de pianist zonder begeleiding speelt.
Vakkundig
De tweede CD begint met het prachtige ‘Nikara’s Song’ dat Barron opdraagt aan zijn kleindochter. Uit de van 1943 daterende musical ‘Oklahoma!’ komt ‘The Surrey With The Fringe On Top’, waarin Barron in zijn solo tot grote hoogte komt: zijn inspiratie lijkt grenzeloos. Intiem klinkt daarna Ray Noble’s ballad ‘The Very Thought Of You’, waarna de maestro afsluit met ‘Canadian Sunset’: ooit een hit van pianist Eddie Heywood. Barron poetst vakkundig de vernis van het nummer af en geeft er een nieuwe onverwachte draai aan. Een heerlijke productie van uitzonderlijke klasse, die een plek verdient in de collectie van elke liefhebber van jazzpiano.
© Jazzenzo 2010