3 sep - De Amerikaanse zangeres en tweevoudig Grammy-winnares Cassandra Wilson is 2 september op 70-jarige leeftijd overleden in haar geboorteplaats Jackson, Mississippi. Wilson maakte furore in de jaren tachtig en negentig en gold als een belangrijk inspiratiebron voor talloze zangeressen.
Cassandra Wilson 1955 - 2026.
Foto © Professor Bop.
De doodsoorzaak van Wilson is vooralsnog onbekend. Dit jaar zegde ze haar concert op North Sea Jazz af vanwege 'onvoorziene omstandigheden' en werd haar plaats ingenomen door de Malinese zangeres Fatoumata Diawara.
Muzikale kameleon
Wilson was een muzikale kameleon. Ze mengde moeiteloos jazz met blues, country, pop en funk en met haar lage, rokerige en warme timbre gaf ze elk nummer een unieke en hypnotiserende sfeer. In de jaren negentig blies ze nieuwe leven in de vocale jazz door af te stapten van clichés en te kiezen voor eigenheid en diepe storytelling.
Beïnvloed door zangeressen als Abbey Lincoln en Betty Carter verwierf Wilson in de jaren tachtig en negentig internationale bekendheid, aanvankelijk door haar samenwerking met het grensverleggende M-Base-collectief onder leiding van Steve Coleman. Zo is Wilson te horen op Colemans debuut 'Motherland Pulse' uit 1985. In die periode tourde de zangeres eveneens met het avant-garde trio New Air met altsaxofonist Henry Threadgill waarmee ze 'Air Show No. 1' opnam.
Solo
Wanneer Wilson solo gaat breekt ze in 1993 door met het voor Blue Note Records opgenomen album 'Blue Light 'Til Dawn'. Daarna volgen succesvolle albums als 'New Moon Daughter' (1995), 'Belly of the Sun' (2002) en 'Glamoured' (2003). Naast eigen werk weet ze op unieke wijze nummers van anderen te vertolken zoals Joni Mitchel, Bob Dylan, The Beatles, Van Morrison, U2, Sting, Willie Nelson, Cindy Lauper ('Time after Time') en Prince met wie ze verschillende keren het podium deelde.
Miles Davis
Van grote invloed gedurende Wilsons carrière was de muziek van Miles Davis. Ze voorzag instrumentale werken van de trompettist van nieuwe songteksten, gooide songtitels om en koos juist voor een persoonlijke en diepe interpretatie van zijn meer obscure composities. Hoogtepunt is het album 'Traveling Miles' uit 1999, een artistiek eerbetoon aan de erfenis van Davis.
Naast de twee Grammy's die Wilson ontving werd ze in 2001 door Time Magazine uitgeroepen tot 'America's Best Singer'. In 2022 ontving ze de prestigieuze titel NEA Jazz Master.