Claude Evence Janssens - Sculpting CD-RECENSIE Om een idee te geven waar het allemaal naar toe gaat bij Janssens verwijzen we naar zijn recent muziekspektakel ‘Also Sprach Rilke’ rond de dichter Rainer Maria Rilke. Het volledige concert is te bekijken op YouTube. Sigrid Vandenbogaerde kennen we van het klassiek ensemble I Fiamminghi terwijl zowel pop- en rockzangeres An Pierlé en jazzcat Manuel Hermia haar eveneens uitnodigden. Pierre Quiriny zijn naam is verbonden aan het Musiques Nouvelles Ensemble gespecialiseerd in hedendaags klassiek en het Symfonisch orkest van het Brusselse operahuis de Munt.
Claude Evence Janssens - Sculpting
bezetting: Claude Evence Janssens elektronica; Sigrid Vandenbogaerde cello; Pierre Quiriny percussie
opgenomen: Sunny Side Inc Studio, Brussel
uitgebracht: 1 april 2026
label: Off
aantal stukken: 9
tijdsduur: 60’25
website: claudejanssens.info
door: Georges Tonla Briquet
Wanneer de naam Claude Evence Janssens op een hoes verschijnt, is dat altijd een garantie voor hoogstaande verrassingen. Sculpting is een nieuw trio dat hij vormt samen met twee gelijkgestemde muzikanten die maar al te graag buiten de lijntjes kleuren, cellist Sigrid Vandenbogaerde en percussionist Pierre Quiriny.
Extra diepgang
Sigrid Vandenbogaerde klopte een tijd geleden aan bij Janssens met de vraag of hij wilde samenwerken voor een nieuw project. Aanvankelijk dacht hij aan een soloalbum rond barokmuziek. Nadien ontstond het idee om dit te combineren met het minimalisme van Philip Glass en Steve Reich. Nog later ging de componist experimenteren door toevoeging van ambient soundscapes. Tenslotte werd ook percussionist Pierre Quiriny bij de opzet betrokken om het klankenpalet extra diepgang te geven.
Yin en yang
Dat Janssens in het verleden de nodige ervaring opdeed met ‘Third Stream’ en ook ‘Fourth Stream’ kwam hier duidelijk goed van pas. Ambient soundscapes en (repetitieve) celloritmen zijn als yin en yang. Het openingsnummer met de passende titel ‘About Choices’ bevat meteen het hele gamma dat gedurende een uur verder uitgebreid en ontwikkeld wordt. De drie vullen zijn complementair maar durven zich tevens lijnrecht tegenover elkaar te plaatsen. Scharniermomenten van versplintering en verbinding horen daarbij. Ze transformeren continu hun eigen basismateriaal zonder dat de samenhang verloren gaat. Het absolute hoogtepunt is de achttien minutenlange afsluiter.
Sculpting is onmogelijk te klasseren onder een enkel vakje, maar fans van avant-garde violiste Cécile Broché en de groep Tuxedo Moon zullen zich aangesproken voelen.
© Jazzenzo 2010