CONCERTRECENSIE. #Trumpetstuff. Ambrose Akinmusire & Brussels Jazz Orchestra, Concertzaal Tilburg, 24 april 2026
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers
Het driedaagse #Trumpetstuff festival met Teus Nobel als artistiek leider heeft in Tilburg inmiddels een vaste plek verworven. Dit jaar opent het evenement met een optreden van het Brussels Jazz Orchestra met de Amerikaanse trompettist Ambrose Akinmusire als gast. Centraal staat de muziek van Miles Davis uit de jaren zestig en zeventig: een uniek project waarin vanuit nostalgie vooruitgekeken wordt naar de jazz van nu.
Brussels Jazz Orchestra met solisten Ambrose Akinmusire, Frank Vaganee en Lennert Baerts.
Avontuurlijke arrangementen
Het Brussels Jazz Orchestra behoort tot het beste wat de West-Europese jazz te bieden heeft. ‘(…) What’s Not There’ is de toepasselijke titel van hun programma, naar analogie van Davis’ fameuze uitspraak: “Don’t play what’s there, play what’s not there.” Guillermo Klein en Lennert Baerts zorgen voor avontuurlijke arrangementen van beroemde composities. Met trots kondigt Nobel het project aan. Altsaxofonist Frank Vaganée pakt meteen een hoofdrol bij de start. Bekende stukken als ‘The Sorcerer’ en ‘The Riot’ worden grondig hergecomponeerd met een arrangement waarin de veelkleurigheid van het Brussels Jazz Orchestra maximaal tot uitdrukking komt. Hun uitgebreide klankpalent is echt uniek. 
Kurt van Herck, Baerts dirigeert Brussels Jazz Orchestra en solist Akinmusire.
Magisch
Heerlijk is het om een nieuwe versie van het fameuze ‘Filles de Kilimanjaro’ te horen, waarin tenorsaxofonist Kurt van Herck kan schitteren. Trompettist Akinmusire hanteert een bijzondere frasering en speelt met een licht omfloerste toon, net zoals Davis in zijn gloriedagen. Het lijkt alsof hij met zijn instrument voortdurend tot je praat. Curieus is ook de bewerking van Wayne Shorter’s ‘Water Babies’, met een verklanking van een magisch onderwatergebeuren en buitengewoon geïnspireerd solowerk van saxofonist Lennert Baerts en pianist Floris Kappeyne. De bewondering van Davis voor gitarist Jimi Hendrix krijgt vorm in de klassieker ‘The Wind Cries Mary’ in een arrangement van Klein. Topsolist Van Herk schittert dit keer op sopraansaxofoon.
Warmbloedige toon
Baerts en Akinmusire vormen een fraaie frontline in Wayne Shorter’s ‘Mascalero’, waarna een licht weemoedige versie van Herbie Hancock’s ‘Little One’ volgt. Ronduit magisch is de solo van Akinmusire die met zijn warmbloedige toon de harten van het publiek doet smelten. Een afsluiter die vraagt om een toegift en die komt er met een weergaloze interpretatie van Hermeto Pascoal’s ‘Celine’, waarin dit toporkest nog eenmaal kan schitteren. Een betere opener van #Trumpetstuff 2026 was nauwelijks denkbaar geweest.