CONCERTRECENSIE. Louise Alexandra, cd-presentatie ‘Crazy World Of Love’, Theaterhuis De Berenkuil, Utrecht, 27 maart 2026
tekst en beeld: Jeroen Jansen
Zangeres Louise Alexandra is in Nederland geen bekende naam, en dat heeft een reden. Ze bracht een groot deel van haar leven door in de Verenigde Staten, waar ze vijftien jaar lang werkte als kankeronderzoeker in Boston, onder meer als Senior Research Scientist aan het Dana-Farber Cancer Institute. Haar PhD in de kankerbiologie en haar werk aan de ontwikkeling van nieuwe immunotherapieën bepaalden haar dagelijks leven, maar ondertussen nam haar muzikale loopbaan een stille vlucht.
Louise Alexandra presenteerde in Utrecht haar nieuwe album ‘Crazy World Of Love’, met Rob van Bavel achter de piano.
Rebecca Parris
Onder de vleugels van de Amerikaanse jazzzangeres Rebecca Parris, haar mentor en naaste vriendin, nam ze in diezelfde periode twee albums op in Boston. Precies die combinatie van wetenschappelijke nauwkeurigheid en artistieke vrijheid maakt haar tot een bijzonder fenomeen in de Nederlandse jazzwereld, nu ze terug in het land woont.
De bezetting is niet de minste. Rob van Bavel op piano, Frans van Geest op contrabas en Vincent Koning op gitaar vormen een begeleidingsgroep die elkaar feilloos weet te vinden. Niet verrassend uiteraard omdat ze als ‘The Ghost, The King and I’ al jarenlang faam maken. Daarbij worden ze op meerdere nummers aangevuld door Marcel Serierse op drums en Jan Menu op tenor- en baritonsaxofoon, terwijl zangeres Ineke Heijliger gastsoliste aanschuift. Louise Alexandra heeft een stem met een redelijk beperkt bereik, maar wat ze daarbinnen doet is inventief en muzikaal: haar swinggevoel is soepel en natuurlijk, en haar begeleiders weten daar uitstekend op in te spelen.
Saxofonist Jan Menu, Alexandra met Ineke Heiliger, gitarist Vincent Koning.
Nieuw leven
Het openingsdeel van het concert laat meteen zien hoe divers het repertoire is. 'All My Tomorrows' en 'You Go To My Head' zijn vertrouwde standards die hier nieuw leven ingeblazen krijgen. 'Castle in the Sky' is een compositie van Rob van Bavel, eerder opgenomen als ‘RB’ samen met trompettist Ruud Breuls, waarop Louise Alexandra zelf de tekst heeft geschreven. Het is een van de momenten waarop haar kwaliteiten als tekstschrijver naar boven komen: bondig, beeldend en persoonlijk. 'The Summer Knows' van Michel Legrand krijgt een extra dimensie dankzij een out chorus die Van Bavel speciaal voor dit concert schreef.
Hoogtepunt van de eerste helft is 'Hershey Bar', een nummer van Johnny Mandel waarbij Louise Alexandra een vocalese heeft geschreven op de saxofoonsolo van Stan Getz. Zonder begeleiding van Serierse, en daardoor extra kwetsbaar, toont ze hier haar grootste kracht: de moed om op onverwachte plekken te gaan zitten, weg van de gebaande paden. Het is het soort keuze dat alleen een artiest maakt die weet wat ze wil.
De band van Louise Alexandra met slagwerker Marcel Serierse.
Frisse energie
Na de pauze neemt het concert een meer intieme wending. 'Some Other Time' van Leonard Bernstein en 'We'll Be Together Again' worden door Van Bavel samengeweven tot één doorlopend geheel, een arrangement dat getuigt van de zorgvuldigheid waarmee het duo de programmering heeft voorbereid. Haar wetenschappelijke precisie laat zich hier gelden: de vervlechting van de twee nummers is geen trucje maar een dramaturgische keuze die de teksten in elkaars verlengde plaatst. In 'Angel of Mine', gebaseerd op een compositie van de Amerikaanse pianist Emmet Cohen, zingt haar huidige mentor Ineke Heijliger mee; het nummer brengt een frisse energie.
Persoonlijk
'Crazy World of Love', het titelstuk, is een eerbetoon aan Rebecca Parris, die het in 1984 opnam. Louise Alexandra schreef er tekst op over de originele scat, een gebaar dat zowel haar vakmanschap als haar loyaliteit aan haar mentor onderstreept. Daarna volgt 'We Had it All', een co-compositie met Van Bavel, en zonder twijfel het meest persoonlijke moment van de avond. Het nummer is een terugblik op haar huwelijk dat strandde, en Louise Alexandra legt er alles in wat ze heeft. De tekst is eerlijk en onversierd, de muziek terughoudend. Even is het stil in de zaal.
Toegift
Het concert sluit af met 'Someone', haar eigen compositie, en een toegift die de avond op een lichte noot afrondt: een uitgebreide versie van 'East of the Sun', waarin alle bandleden nog eens uitgebreid de ruimte krijgen. Het publiek in De Berenkuil laat zich niet onbetuigd.
Louise Alexandra heeft een innemende persoonlijkheid en een heerlijk swinggevoel. Haar interpretaties van standards en nieuwe composities zijn avontuurlijk en intelligent. 'Crazy World of Love' is een album dat verdient gehoord te worden, en deze cd-presentatie maakt duidelijk waarom.