CONCERTRECENSIE. Michael Moore & Universe Quartet , U-Jazz in Muziekhuis Utrecht, 20 maart 2026
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers
Klarinettist en saxofonist Michael Moore (1954) kwam eind jaren zeventig vanuit de Verenigde Staten aan in Nederland met The Great Salt Lake Mime Troup. Snel raakte hij geïntegreerd in de Amsterdamse impro-scene, waar je hem onder meer aantrof in de ensembles van Guus Jansen, Maarten Altena en Misha Mengelberg. Daarnaast was hij een drijvende kracht achter de formatie Available Jelly, een orkest dat de buitenlucht prefereerde boven de concertzaal. Graag vervulde hij ook gastrollen bij allerlei groepen die hun focus richtten op wereldmuziek.
Michael Moore met zijn nieuwe Universe Quartet met daarin drummer Onno Govaert en gitarist Guillermo Celano.
Sean Bergin
In het Utrechtse Muziekhuis presenteert hij zijn nieuwe Universe Quartet met de Argentijnse gitarist Guillermo Celano, de Israëlische contrabassist Omer Govreen en de Tilburgse drummer Onno Govaert. Het concert start met een uitbundige ode aan de grote Sean Bergin (1948-2012), de uit Zuid-Afrika afkomstige muzikale reus die Amsterdam en omstreken jarenlang onveilig maakte met zijn rauwe kwela-achtige muziek en luidruchtige aanwezigheid. Een monster van een muzikant die altijd zorgde voor leven in de brouwerij. Hij krijgt van het kwartet een passend eerbetoon.
Americana
Veel stukken zijn vanavond vers van de pen: geconcentreerd bestuderen Moore’s medemusici de noten die nog nat van de inkt zijn. Moore glorieert op klarinet in ‘The Wall’, waarna een opwindende drumsolo van Govaert volgt. Met contrabassist Govreen vormt hij een onverwoestbaar ritmetandem. Gitarist Celano pakt ondertussen stevig uit met zijn effectpedalen. Meesterlijk zijn de bewerkingen van volksmelodieën, een specialisme van de leider. Zo volgen achterelkaar het countryachtige ‘Shine’, het weemoedige Spaanse ‘Tinio’ en het aan Ethiopische Desert Rock verwante ‘F’. Ook muziek uit het rijke muzikale verleden van Available Jelly ontbreekt niet. Americana treffen we aan in de meeslepende roots melodie van ‘I’m a Working Man’, waarin de übercoole altsaxofoon van Moore het centrale element vormt. 
Contrabassist Omer Govreen met Universe Quartet in Utrecht.
Muzikale wortels
In de tweede set genereert het kwartet nog iets meer energie. Gestart wordt er met de folk-melodie ‘Louisiana’ waarna de van zangers Doris Day bekende standard ‘Secret Love’ wordt omgebouwd tot het curieuze ‘Death Head Hawk Moth’. Vrolijk klinkt de klarinet in ‘Bon Giorno’ en Moore’s muzikale wortels komen wederom om de hoek kijken in de volksmelodie van ‘Grizzly Creek’. Contrabassist Govreen excelleert met zijn bijzonder stevige toon in ‘Trippin’. Amerikaanse muziek vormt overduidelijk het uitgangspunt bij dit concert en het is dan ook meer dan passend dat Moore eindigt met het Bob Dylan-achtige ‘Trouble House’ en een lange langzaam uitstervende noot op zijn altsaxofoon. Een prachtig concert …. en over een aantal maanden verschijnt er van dit bijzondere kwartet een dubbelalbum!