Eindejaarslijstje Johan Bakker












Cd's
1. Erik Verwey Trio & Hermine Deurloo - Live Encounters
Hermine Deurloo en pianist Erik Verwey halen het beste in elkaar naar boven. Wat een geluk dat deze twee topmusici elkaar zijn tegengekomen. Op ‘Live Encounters’ tilt Deurloo haar chromatische mondharmonica definitief uit boven de melancholie van een warme pan erwtensoep. Net als op hun eerste gezamenlijke album ‘About A Home’ (2023) zijn de door Verwey geschreven melodieën sterk, de arrangementen fijnzinnig, de harmonieën rijk en het samenspel van het Erik Verwey Trio en Hermine Deurloo ronduit verbluffend.

2. Bugge Wesseltoft - It’s Still Snowing On My Piano 
Bugge Wesseltoft grijpt op ‘It’s Still Snowing On My Piano’ terug op zijn onverwacht succesvolle kerstalbum ‘It’s Snowing On My Piano’ van dertig jaar geleden. De Noorse toetsenist blijft in zijn repertoirekeuze ver weg van opgewekte jingle bells. Hij concentreert zich op kernachtige uitvoeringen van traditionele kerkliederen die hij een licht bluesy ondertoon meegeeft. Wesseltoft heeft zich de klassieke kerstcanon volledig eigen gemaakt, zoals blijkt op dit live opgenomen album. Zijn verstilde pianomuziek is als een medicijn dat onze op drift geraakte wereld goed kan gebruiken. 

3. Branford Marsalis Quartet - Belonging
Het Branford Marsalis Quartet brengt met ‘Belonging’ een eerbetoon aan het gelijknamige album (uit 1974) van Keith Jarretts ‘European Quartet’. Saxofonist Marsalis, pianist Joey Calderazzo, bassist Eric Revis en drummer Justin Faulkner imiteren hun voorgangers niet, maar geven met doorleefde muzikaliteit en hoorbaar speelplezier een hedendaagse draai aan Jarretts meesterwerk. 

4. Joshua Redman - Words Fall Short
Na dertig jaar op eenzame hoogte musiceren, nadert Joshua Redman de kern van wat hij wil uitdrukken. Voor zijn tweede Blue Note-album riep de Amerikaanse saxofonist de hulp in van een groep jonge, gretige muzikanten. Redmans staat van dienst weerhield saxofonist Melissa Aldana, trompettist Skylar Tang, bassist Philip Norris, drummer Nazir Ebo en pianist Paul Cornish er niet van flink tegengas te geven. De gerijpte composities van de bandleider worden opgediend met een levenslustige frisheid. Vurige schoonheid en lyrische reflectie gaan hand in hand op ‘Words Fall Short’.

5. Mathias Eick - Lullaby
Mathias Eick voegde dit jaar opnieuw een indrukwekkend album toe aan zijn imponerende discografie. De acht composities, waarin de Noorse trompettist teruggrijpt naar zijn kindertijd, zijn geruststellend hoopvol. De kracht van Eicks muziek openbaart zich dankzij het weglaten van overbodige franje. De Amerikaanse trompettist Wynton Marsalis mag dan niet geloven in het bestaan van Europese jazz, ‘Lullaby’ bewijst het tegendeel.












Lakecia Benjamin © Ron Beenen.


Concerten
1. Lakecia Benjamin Quartet (13 juli, Ahoy, Rotterdam) 
Lakecia Benjamin popelde een half uur voor aanvang om te beginnen: ‘Waar wachten we nog op?’ Al tijdens haar openingsnummer ‘Trane’ trok ze alles uit de kast, waarna ze een vanuit haar tenen gespeelde versie van John Coltrane’s ‘My Favorite Things’ inzette. Pianist Oscar Perez volgde de bandleider op de voet met inventief gestapelde improvisaties. Nadrukkelijk betrok de saxofonist het publiek bij haar boodschap van vrijheid, gelijkheid, geloof, hoop en liefde. Het energieke optreden van het Lakecia Benjamin Quartet was een meer dan waardige afsluiter van North Sea Jazz 2025. 

2. Joey Calderazzo Trio  (29 maart, LantarenVenster, Rotterdam)
Pianist Joey Calderazzo verdeelt zijn tijd verdeeld tussen het Branford Marsalis Quartet en zijn eigen trio. Op 29 maart streek Calderazzo’s groep neer in LantarenVenster te Rotterdam, een dag later deden de musici het hoofdstedelijke Bimhuis aan. Het trio speelde ontroerend mooie ballads, maar gaf ook staaltjes adembenemende powerplay ten beste. Een enkel stuk kwam maar liefst twee keer tot een climax. Nadat Calderazzo theatraal zijn bril had weggeworpen, sloeg de vlam in de pan en steeg de temperatuur tot ongekende hoogte. 

3. Loek van den Berg Kwintet (12 juli, Ahoy, Rotterdam)
Het Loek van den Berg Kwintet trad aan in Ahoy tijdens North Sea Jazz. De musici bouwden de sterke composities van hun bandleider rustig op en slaagden erin hun publiek mee te voeren als in een warme golfstroom. De groep opereerde als collectief: solo’s waren niet bedoeld om te imponeren maar om elkaar verder te helpen. 

4. Susanne de Rooij (14 november, Bartholomeuskerk, Poeldijk)
Susanne de Rooij bracht in Poeldijk een muzikaal eerbetoon aan de jonggestorven Amerikaanse zangeres Eva Cassidy (1963 – 1996). Net als haar muzikale voorbeeld koos De Rooij voor een grote stijlvariatie. Vakkundig schakelde ze tussen hartverscheurende blues, opzwepende gospel, dampende soul en geraffineerde jazz. The Eva Cassidy Tribute Band begeleidde de Haagse zangeres verrassend goed in al die genres. 

5. Ebba Åsman (29 mei, Bird, Rotterdam) 
Ebba Åsman keerde na vijf jaar terug naar haar vroegere woonplaats Rotterdam, waar ze destijds studeerde. De Zweedse trombonist liet haar dertigkoppige publiek in jazzclub Bird zien en horen dat ze nieuwe wegen is ingeslagen. Ze vulde het bespelen van haar zwarte instrument aan met eigen zangpartijen. Åsmans muziek combineerde stuwende beats met elektronische soundscapes waarin Scandinavische weidsheid doorklonk. Af en toe leken de hoogtijdagen van de jazzrock te herleven.



Eindejaarslijstje Georges Tonla Briquet











Cd's
1. Jon Irabagon – Server Farm
De pro’s en contra’s van AI ambachtelijk uitgewerkt met een electro-acoustic tienkoppig collectief 

2. Pauline Leblond Double Quartet + 2 – L’Oublie
De wisselwerking tussen een strijkkwartet en een jazzkwartet aangevuld met twee gastmuzikanten zonder in clichématige third stream te vervallen maar met expliciete New Orleans verwijzingen.

3. Mark Solborg TUNGEMÅL – Confluencia
Een conceptueel gegeven rond het koppelen van fricties allerlei aan groove en melodieën verbonden aan een doordachte theorie van samenhang op diverse niveaus. 

4. Robin Verheyen – Liftoff
Robin Verheyens ingrijpende verhuizing van New York naar het zuiden van Frankrijk levert een krachtig statement op met sterke muzikale verankering in eigen verleden en een open venster naar de toekomst.

5. Theo Bleckmann – Love and Anger
Aan de hand van een uiterst eclectische setlist bewijst Bleckmann dat hij nog steeds de meest avontuurlijke vocalist is die pop, klassiek en jazz aan elkaar weet te rijgen.














John Scofield © Hugo Lefèvre.


Concerten
1. Isaiah Collier & The Chosen Few (13 juli, Brosella Festival, Brussel, België)
Powerjazz met een vakkundig evenwicht tussen verantwoorde inhoud en muzikale uitwerking, inclusief een overdonderende versie van ‘The Star-Spangled Banner’.

2. Mazzle (14 november, Hnita, Heist-op-den-Berg, België)
De klassieke waarden eigen aan het album ‘Blukuntun’ op de juiste manier uitvergroot met voldoende ruimte voor evolutie.

3. Internationales Jazz Festival Münster 2025 (3 t/m 5 januari 2025, Münster, Duitsland)
Een boeiend en gevarieerd Europees programma over heel de lijn gekoppeld aan een foutloze organisatie en een op en top gezellige sfeer in een aangepaste locatie. 

4. RVB Quartet (4 december, Marni-Brussel, België)
Een uitgekiende opbouw tussen jazzgrooves en een rockdrive door een hecht spelend Rebekka Van Bockstal Quartet waarin elkeen een essentiële rol vervulde.

5. John Scofield Quartet (27 juli, Dinant Jazz, Dinant, België)
Een veteraan die met zijn kwartet de eigen faam oversteeg door een energieke cocktail van soul, jazz, rock en funk te brengen.