Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Moanin’ Birds – Prophets & Profits

CD-RECENSIE

Moanin’ Birds – Prophets & Profits
bezetting: Tom Bourgeois tenor- en sopraansaxofoon, basklarinet; Fil
Caporali contrabas; Dorian Dumont piano; Lionel Beuvens drums
opgenomen: oktober 2023, Jet Studio in Brussel
uitgebracht: 6 juni 2025
label: Hypnote Records
aantal stukken: 13
tijdsduur: 59’23
website: tombourgeois.com - filcaporali.com - hypnoterecords.com
door: Georges Tonla Briquet



Moanin’ Birds is het duo van de Belgische rietblazer Tom Bourgeois (1987) en de in Brussel woonachtige Braziliaanse contrabassist Fil Caporali (1990). ‘Prophets & Profits’ is hun tweede album. Opnieuw kunnen ze rekenen op pianist Dorian Dumont en drummer Lionel Beuvens voor extra ondersteuning.

Night and Day
Het titelloze debuut uit 2021 bevatte vijftien miniatuurtjes te situeren tussen filmmuziek, free, hedendaags klassiek en avant-garde. Het eigen materiaal koppelden ze aan nummers van Milton Nascimento en Kenny Wheeler. Deze keer ging de keuze naar ‘Night And Day’ van Cole Porter en vulden ze aan met twee langere improvisatiestukken in plaats van korte interludiums. De intuïtieve aanpak bleef wel dezelfde, de luisteraar in de ban houden met coherente verhalen waarin zowel cerebrale elementen vervat zitten als de nodige humor.

Sprookje
Openingstrack ‘La Perruche et le Métronome’ klinkt als een bucolisch sprookje met een barokkantje en lijkt wel een titel geplukt uit de fabels van de Franse dichter Jean de La Fontaine. De melodielijn waait voorbij als een zacht briesje maar toch met onderliggend contrast tussen het gekwetter van de papegaai en de timing van een metronoom. ‘Arpeggios’ sluit daar naadloos bij aan en kan ook omschreven worden als kamermuziek waarbij Caporali op aangepaste wijze gebruik maakt van de strijkstok. Titel en inhoud stemmen overeen net zoals in het stapvoets voortschrijdende ‘Cats Footprintjes’ waarin ze het beeld oproepen van een kat die over de pianotoetsen wandelt. Idem bij het zenuwachtige ‘Tchê esta Nervoso’ en het introspectieve ‘Slow Things’. In dit laatste zetten ze een stap richting meer avontuurlijke combinaties zoals voordien in de titeltrack maar nog steeds binnen het vooropgezette model. 

Fluwelen cocon
‘Night And Day’ hullen ze omzichtig in een fluwelen cocon. Meesterlijk hoe ze via een bewerkte harmonie de overbekende melodie haast weten te verbergen. Alhoewel het cinematografisch aspect blijft overheersen wijken ze toch sporadisch af en introduceren ze donkere interludiums (‘Still Hungry’) of ronduit experimentele passages. Niet toevallig zijn dat de twee improvisaties. Afsluiter ‘My Cousin’s Bubble Tea Was Stolen By Monkeys’ is als een oxymoron en gooit alles lichtjes overhoop. De leuze van Moanin’ Birds is duidelijk ‘verwacht het onverwachte’.




Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.



Teaser.


© Jazzenzo 2010