Logische stap
Soloconcerten waren er al een hele tijd, onder meer in het torentje van het Flagey-gebouw in Brussel en nadien tijdens het Brussels Jazz Festival. Toch kwam dit idee aanvankelijk niet van haar, maar van Benny Claeysier van W.E.R.F. Records.

Een album was de volgende logische stap met de moeilijkheden daaraan verbonden, namelijk composities schrijven, al dan niet aangevuld met improvisaties. Ze gebruikte hiervoor onder meer vroegere uittreksels van concerten en ongebruikt materiaal van haar groep Grand Picture Palace.

Mooi denken
Met een titel als ‘Eunoia’ (Grieks voor 'mooi denken') wil Boehme duidelijk een positieve vibe de wereld insturen, nadat ze de opnamen van het album startte in een voor haar depressieve periode. Gaandeweg ging het beter, wat terugkomt in de strijdvaardige opener 'The Tempest'. Via pedaaleffecten wordt hier een repetitief motiefje onder geschoven. Het is de aanzet van een zeer persoonlijk album dat de weerspiegeling vormt van Boehme haar donker stadium van afwisselend hoogtes en laagtes. 

Ingetogen vertelster
‘Lament For The Worried’ is het volgende statement. Deze keer overheerst het gebruik van strijkstok. Hiermee roept ze parallellen op met de werelden van de Griekse componiste en pianiste Eleni Karaindrou. Improvisatie is een essentieel onderdeel van het hele programma, zoals in ‘Improvisation in C Minor’ met Boehme als ingetogen vertelster, of in ‘A Mother’s Waltz’, zij het dat hier de vloeiende klassieke beweging iets hoekigs heeft. 

Woede en onbegrip
Kant B zet Boehme uiterst assertief in met ‘Furorem’, zowat de donkerste passage van ‘Eunoia’. Een verklanking van de woede en het onbegrip die in haar hoofd heersten tijdens haar zwarte maanden. In scherp contrast volgt ‘Fuga Ante Proelium’ met vocalen van Boehme en zo aanleunend bij middeleeuwse madrigalen. Een fuga als aanloop naar de strijd om alle negatieve obstakels te overwinnen.

Mystiek aura
Nog meer poëzie is er dankzij ‘Lux’. Door subtiele effecten krijgt dit alles een mystiek aura. Spanning en zelfs een licht huiveringwekkend tintje horror bepalen de sfeer van ‘Galaxy Brain’. Weer die verwijzing naar haar innerlijke strijd. Eindigen doet ze in alle sereniteit met het kinderliedje ‘Merry’s Lullaby’, inmiddels haar favoriete afsluiter van soloconcerten. Eind goed alles goed. 

Boehme is een fascinerend artiest en ‘Eunoia’ een zeldzaam album door het volslagen introspectief karakter. Koesteren is de boodschap.


Soloconcerten:
18/11 30CC, Leuven, België
13/12  HA Concerts, Gent, België

Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.

Anneleen Boehme solo op het online BelJazzFest in 2020.