Inmiddels is Joe Maneri professor in de microtonale muziek en maakt hij meestal samen met zijn zoon, altviolist Mat, cd’s voor labels als Hathut en ECM. Ten tijde van deze opnamen speelde Maneri in plaats van avantgardistische jazz, pop- en Syrische, Griekse, Turkse of Joodse muziek. De langgerekte improvisatie waaruit het “Peace Concert” bestaat, hint al vooruit naar Maneri’s vernieuwende werk, maar verraad ook duidelijk volksmuzikale invloeden. Maneri’s altsax doet hier niet zelden aan een klarinet denken. 

Rond de tijd dat dit concert werd opgenomen, begon ook de free jazz geleidelijk aan vorm te krijgen.  De woeste energie die kenmerkend werd, ontbreekt in Maneri’s muziek die in plaats van agressief eerder dromerig is en met die klagerige altsax vooral ook melancholiek.