CD-RECENSIE 
Joe Lovano - Homage
bezetting: Joe Lovano tenor- en sopraansaxofoon, tarogato, Marcin Wasilewski piano, Slawomir Kurkiewicz contrabas, Michal Miskiewicz drums
opgenomen: november 2023, Van Gelder Studio, New Jersey
uitgebracht: april 2025
label: ECM
aantal stukken: 6
tijdsduur: 39’04
website: joelovano.com - ecmrecords.com
door: Cyriel Pluimakers
‘Homage’ vormt de tweede samenwerking tussen de Amerikaan Joe Lovano en het trio van de Poolse jazzpianist Marcin Wasilewski (1975), die internationaal bekend werd door zijn jarenlange samenwerking met trompettist Tomasz Stanko (1942-2018). Was de vorige ECM-release ‘Arctic Riff’ al een voltreffer, nu lijkt de muzikale band tussen de musici zich te verdiepen. De stukken duren langer en Lovano’s toon op tenorsaxofoon heeft gewonnen aan spiritualiteit. Minder is dat hij ook de tárogató bespeelt, een houten sopraansaxofoon die uit de Hongaarse volksmuziek stamt: een weerbarstig instrument dat bijna onmogelijk zuiver te bespelen is. Meer een curiositeit dan een serieus concertinstrument.
Subtiel
Vijf composities zijn afkomstig van Lovano, maar de opener wordt gevormd door het melancholieke ‘Love in the Garden’ van de Poolse violist Zbigniew Seifert. De muziek beweegt zich subtiel in een vrij tempo en de tenorsaxofoon van de leider klinkt verfijnder dan ooit. Bijna meditatief is ‘Golden Horn’, waarbij Lovano’s solo drijft op een eenvoudig en obsederend ritmisch motief. De groove doet enigszins denken aan die van het eerste deel ‘Acknowledgement’ uit John Coltrane’s fameuze suite ‘A Love Supreme’. Na een solo van pianist Wasilewski grijpt de leider naar de tárogató, een minder geslaagd moment.
Eerbetoon
‘Homage’ vormt een eerbetoon aan ECM-oprichter en producer Manfred Eicher. Er wordt vrij geïmproviseerd en Lovano wisselt tussen sopraan- en tenorsaxofoon. Prachtig zijn het suggestieve spel van pianist Wasilewski en de pregnante contrabassolo van Slawomir Kurkiewicz. Meesterlijk is Lovano’s onbegeleide solo in ‘Giving Thanks’: zijn enigszins hese toon blijft echt in je gehoor hangen. In het twaalf minuten durende ‘This Side – Catville’ horen we het kwartet in volle glorie, met een bijna extatische vrije solo van de leider, waarin hij zijn instrument alle hoeken van de fameuze Van Gelder Studio laat raken: variërend van felle uithalen tot kleine geluiden. Pianist Wasilewski steekt naadloos in na Lovano’s betoog en drummer Michal Miskiewicz vult een en ander aan met zachte percussie.
Curiositeit
Het afsluitende ‘Projection’ vormt een solo-feature voor de slagwerker. ‘Homage’ vormt een mooi en belangwekkend album, maar het is jammer dat de meestersaxofonist Lovano even een moment uit de bocht vliegt op de ronduit valse tárogató: een curiositeit die hij beter thuis had kunnen laten. Zijn spirituele spel op tenorsaxofoon blijft uiteraard ongeëvenaard en bijzonder indrukwekkend.
Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.
Hommage. Korte docu.