Een nieuw avontuur van Eric Vloeimans CONCERTRECENSIE Eric Vloeimans en Bojan Zulfikarpasic. Porgy & Bess, Terneuzen, 1 februari 2009
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers
Trompettist Eric Vloeimans speelde vorige week vijf duoconcerten met de uit Belgrado afkomstige pianist Bojan Zulfikarpasic, kortweg Bojan Z. genoemd. Afgelopen zondag sloot het duo deze korte tour af met een optreden in het Terneuzense Porgy en Bess.
Bojan Z. en Eric Vloeimans speelden voor een ademloos luisterend publiek in Porgy & Bess
Het concert begon ingetogen met 'Groznjan Blue' van Bojan Z. en Vloeimans' 'Fatima'. Hoewel beide heren goed bekend zijn met het gebruik van elektronische effecten op hun instrumenten was het in Porgy en Bess basic: een vleugel, een trompet, wat galm en minimale versterking. Zo kwam hun ongekende instrumentbeheersing goed tot zijn recht. Hoewel Vloeimans moeiteloos een volume kan produceren waarmee hij die vervelend midden op het podium van Porgy en Bess geplaatste pilaar door midden blaast, speelde hij voor het merendeel fluisterzacht, met veel langgerekte tonen, trillers en mooi vibrato. Daarin was elk subtiel nootje herkenbaar.
Zulfikarpasic studeerde Afrikaanse muziek en in combinatie met zijn 'Balkan' achtergrond levert dat een keur aan muzikale inspiratie. Zijn compositie 'The Joker' bijvoorbeeld, dat Radio Algeria als jingle gebruikt, is rechtstreeks ontleend aan Marokkaanse en Algerijnse ritmes. De pianist speelde een boeiend spel. Diverse melodielijnen ontsproten onafhankelijk van elkaar, werden ineen gevlochten en vormden voor publiek en Vloeimans raadseltjes - waar gaat hij naartoe, waar zal hij uitkomen? - die leidden tot vaak verrassende oplossingen. In soms ogenschijnlijk eenvoudige bluesachtige structuren bouwde hij zijn improvisaties langzaam symmetrisch op en af via onverwachte kleine ritmische en harmonische versieringen via breed uitwaaierende dicht opeen gepakte akkoorden naar dissonante stukken. Vloeimans had zichtbaar plezier in de zo ontstane avonturen waarin hij zich vol overgave kon storten.
Verhalenvertellers zijn het, deze muzikanten. Ademloos keek en luisterde het publiek naar de vertolking van 'E.J.', Vloeimans' ode aan Eurojazz - waar onder andere Benjamin Herman, Michiel Borstlap en hijzelf naar eigen zeggen veel aan te danken hebben - en 'Julio's Blues' voor Zulfikarpasic's vriend Julien Loreau. Eén van de hoogtepunten was 'Isis' van Vloeimans' album Umai. Helemaal uit zijn tenen leken de melancholieke tonen van dit stuk te komen.
De heren sloten af met Gatecrash. Zulfikarpasic hamerde en tokkelde met één hand op de lage snaren van de piano, speelde met de andere hand een subtiele begeleiding en creëerde de ondergrond voor weer een nieuw avontuur voor de trompettist.
© Jazzenzo 2010