De keuze voor dit project kwam niet echt onverwachts. “Ik ben al jaren fan van Motian zijn drumstijl, zijn orkestraties en vooral ook de warmte en emotie die hij in de muziek verwerkte. Dit alles liet een diepe indruk op mij na. Er vielen mij parallellen op tussen hem en mij. Zo is hij net als ik de zoon van immigranten en was hij enorm geboeid door de modale aspecten”.

Hoesfoto
Een cd-titel als ‘Dance’ en een hoesfoto waarop dansende Afrikaanse jongeren afgebeeld staan, vormen niet meteen een combinatie die velen zullen vereenzelvigen met Paul Motian. Chkifi geeft maar al te graag een verklaring hiervoor. “Eerlijk gezegd zit er een klein shock effect achter want deze elementen worden niet direct geassocieerd met Motian. Maar zijn ‘Dance’ staat dan wel op deze cd. De foto nam ik tijdens mijn reis in Benin toen ik daar de voodoo ritmen bestudeerde. Er is niets geposeerds aan, gewoon kinderen die automatisch begonnen te dansen toen er muziek weerklonk”.

De bezetting van de groep is al evenmin voor de hand liggend met twee tenorsaxofonisten (Erwin Vann en Nicolas Kummert), twee gitaristen (Vitja Pauwels en Artan Buleshkaj) en Chkifi zelf achter het drumstel. “Om niet in een te evidente triocombinatie van drums, saxofoon en gitaar te vervallen, koos ik voor een verdubbeling. Op die manier ontstonden er uitgebreidere harmonische mogelijkheden en kon er veelvuldiger gegoocheld worden met contrasten”.

Repertoirekeuze
Tenslotte is er nog de keuze van het repertoire, met nummers geplukt uit de periode 1977-2012. “Het was mijn bedoeling om een zo breed mogelijk spectrum aan te bieden uit het oeuvre van Motian. Opvallend is dat hij naar het einde toe heel wat doorzichtiger ging componeren. De selectie maakte ik aan de hand van de twee bundels met scores uitgegeven door zijn nichtje die zich bezighoudt met het archiveren van de muzikale nalatenschap. ‘The Compositions of Paul Motian • Volume 1 • 1973-1989’ en ‘The Compositions of Paul Motian • Volume 2 • 1990-2011’ zijn onmisbare uitgaven voor wie interesse heeft in Motian. En natuurlijk heb je ook de blog Uncle Paul’s Jazz Closet.”

Met openingstrack ‘Wednesday’ leveren ze al meteen een sterk staaltje van licht golvend lyrisme. ‘Byablue’ is het teken om de americana toer à la Bill Frisell op te gaan met een knipoog naar de meer assertieve kant van Marc Ribot of Julien Tassin. Een kolfje naar de hand van Vitja Pauwels. Via ‘Etude’ verzeilen ze in een fijnzinnig en spaarzaam decor dat we kennen van ECM. ‘Birdsong’ sluit hier naadloos bij aan, zij het met wat toegevoegde poëzie van gitaar en saxofoon

Dualiteit
Verrassend is dan weer het exotische ‘Mandeville’ aanleunend bij een boleropatroon. Dit staat in volledig contrast met de complexiteit en het experimentele van ‘Dance’. Die dualiteit komt verder naar voren in het vervolg van het album waarbij een haast rituele sfeer regelmatig doorbroken wordt door ritmische impulsen. Opvallend is de warme klank, net door de samenstelling van het instrumentarium.

Uitgebracht via het Australische label Ramble Records waar ook al ‘Song Offerings’ verscheen, Chkifi zijn duo-cd met gitarist Julien Tassin.

Concerten:
19 oktober: L’An Vert in Luik
7 november: Nona in Mechelen

• Beluister dit album via Bandcamp.