Mixing Memory and Desire – Strange Destination CD-RECENSIE Rafeligheid
Mixing Memory and Desire – Strange Destination
bezetting: JanWillem van der Ham baritonsaxofoon, Felicity Provan kornet, Raoul van der Weide contrabas en percussie, George
Hadow drums
opgenomen: 23 en 24 augustus 2022, Atelier 5, Amsterdam
uitgebracht: december 2023
label: WLJWC
aantal stukken: 10
tijdsduur: 56’21
website: janwillemvanderham.com - toondist.nl
door: Cyriel Pluimakers
Er zijn van die musici die al jarenlang veel te weinig voor het voetlicht komen. Zo iemand is rietblazer JanWillem van der Ham. In al zijn bescheidenheid werkt hij aan een kwalitatief interessant oeuvre en wordt hij graag door anderen benaderd om in een ensemble plaats te nemen. Zijn laatste album is met zijn kwartet Mixing Memory and Desire, een opmerkelijke bandtitel die de nodige verwachtingen wekt.
Van der Ham – dit keer gefeatured op baritonsaxofoon - brengt Cool Jazz en impro bij elkaar, een exercitie die muzikale spanning belooft. Was de muziek van Gerry Mulligan en Chet Baker buitengewoon melodieus, Van der Ham zorgt in de uitvoering voor de noodzakelijke rafeligheid, iets wat meteen start met de titeltrack ‘Strange Destination’: zo’n lekker knerpend stuk met het nodige ICP-gevoel. Tussen kornettiste Felicity Provan en Van Der Ham ontwikkelt zich een lekker kwetterende dialoog die je meevoert naar het uitnodigende thema ‘Be my Guest’, dat het West Coast gevoel oproept. Ondertussen zorgen contrabassist Raoul van der Weide en drummer George Hadow dat een en ander strak in de pas blijft lopen.
Aria
Uitermate spannend is ‘Bullets and Drones’, dat uitermate rustig begint maar uiteindelijk resulteert in een chaos, waarbij je je middenin een actuele oorlog waant. Aan de in oktober 2019 overleden Nederlandse componist Theo Verbey is ‘The Long Goodbye’ opgedragen, een diep ontroerend in memoriam voor een kunstenaar die een leven lang twijfelde aan zichzelf. Van der Ham excelleert met een baritonsolo die aanvoelt als een dramatische aria, waarna de held sterft. Kornettiste Provan staat vervolgens centraal in het speelse ‘Where do you come from and where do you go?’
Huppelswing
De Zweedse grootmeester van de baritonsaxofoon, Lars Gullin (1928-1976) wordt geëerd in ‘Mist’, ook weer zo’n stuk dat zachter dan zacht start maar dit keer melodieus eindigt. Pure West Coast Jazz vinden we in ‘Essay’, waarin je je in een jaren vijftig jazzclub in San Francisco waant. Dat Van Der Ham graag hommages componeert, blijkt ook uit de laatste stukken: het aan Oscar Jan Hoogland opgedragen ‘Rondolette’ en het voor Eric Boeren geschreven ‘Ulicoten’. ‘Rondolette’ voelt als een krakkemikkige klassieke compositie waarbij de musici enige orde proberen te brengen in het onduidelijke notenbeeld. Heerlijke huppelswing vinden we tot slot in ‘Ulicoten’, een compositie waarin de geest van Misha Mengelberg tot leven wordt gewekt. Een prachtalbum boordevol spannende momenten: om ademloos naar te luisteren!
© Jazzenzo 2010