Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

International Jazzfestival Middelburg 2009 is jazzfestival van allure

CONCERTRECENSIE. Jazzfestival Middelburg, Middelburg , 29, 30, 31 mei en 1 juni, 2009
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers

Zo'n zevenhonderd stoelen op het Middelburgse Abdijplein waren voor het derde International Jazzfestival gemiddeld genomen per avond nagenoeg allemaal bezet. Zoals het een jazzfestival van allure betaamt was er veel te beleven. De kinderopera Miles 7, traditionele jazz en dixieland in de street parades en op de Markt. De jazzkerkdienst met de New Orleans All Stars en Harriet Lewis, maar ook de Junior Jazz Award, gewonnen door drummer Thomas de Visser en publieksprijswinnaar J'azzcaut. Door de kredietcrisis haakten wat sponsors af, maar toch stonden er grote artiesten in Middelburg.


Smaakmakers als Courtney Pine's Jazz Warriors (l), Gino Vanelli, en het Dave Holland Quintet (r) traden op tijdens het International Jazzfestival Middelburg 2009.

De internationale toppers hielden elkaar qua genres in balans. Gino Vannelli, die het festival maandag afsloot, kreeg het publiek moeiteloos aan het dansen met zijn toegift ‘You gotta move’. Daarvoor toonde hij al aan over sterke, gelaagde, composities te beschikken. Nieuwe stukken als ‘A good thing’ of ‘The Dutch Beat’ wisselde hij af met klassiekers als ‘Sunset on L.A.’ en natuurlijk ‘Hurts to be in Love’. Zijn voornamelijk Nederlandse band met onder andere Hans Eijkenaar op drums en Karel Boehlee op piano voerde de stukken gedisciplineerd en strak uit.

Courtney Pine
Zondagavond ging Courtney Pine van het ene extreem naar het andere. Flarden klezmer, polka, Caribische en meer Afrikaans getinte muziek vulde hij aan met Sydney Bechet-achtige stukken. Er was een enkel popachtig zoetgevooisd nummer dat hij op dwarsfluit speelde, maar het waren vooral zijn extatische krachtsexplosies op sopraansax en basklarinet die de boventoon voerden. Violist Omar Puente en pianiste Zoe Rahman kregen veel gelegenheid hun virtuositeit te tonen. Pine bracht een boodschap, kreeg het Middelburgse publiek uit de stoelen en liet ze voor het podium met hem mee springen.

Dave Holland
De midtempo composities van het Dave Holland Quintet op zaterdagavond bevatten diverse parallel lopende melodielijnen, verschuivingen in ritmiek en geïnspireerd solowerk. Meteen al in ‘Claressence’ van Holland gingen alle improvisatieregisters open. Chris Potter zette een lange solo in waarin hij de thema's ritmisch en harmonisch helemaal binnenste buiten keerde. Composities van alle bandleden kwamen voorbij, zoals het ingetogen ‘Go fly a kite’ van Steve Nelson en het meer funky 'The Leak’ van drummer Nate Smith. Holland's baslijnen vloeiden soepel en met Smith speelde hij regelmatig een spelletje om de meer boplijnen om te smeden naar pure groove en weer terug.


De elf dj'd van Grazzhoppa's DJ Bigband (l), Fay Claassen trad op met het Hein Van de Geyn Trio, Mona Lisa Overdrive (r).

Ook de nationale artiesten brachten veel variatie. Modern was zaterdagavond dj Grazzhoppa's DJ Bigband. Maar liefst elf dj’s met draaitafels op het podium brachten het programma ‘Around the world in 80 beats’. Geen kakofonie aan geluid maar zorgvuldig opgebouwde beats en soundscapes. Ondersteuning boden een driekoppige blazerssectie, twee zangeressen en een breakdancer. Zangeres Laila Amezian zette een meditatieve Midden-Oosten sfeer neer over de beats.

Mona Lisa Overdrive
De ruige invulling kwam zondagavond van Mona Lisa Overdrive. Met veel kracht en overtuiging zette de ritmetandem Stefan Lievestro (contrabas) en Hans van Oosterhout (drums) de groovende en hoekige lijnen uit van de bekendere stukken zoals ‘Red Ribbon’ en ‘Potato Eaters’. Nieuw was het nummer ‘Single Track Road’ dat op het aankomende album verschijnt, een ritmische complex weefwerk. Gitarist Jesse van Ruller speelde, al dan niet ondersteund door diverse elektronische effecten, stevig en zelfverzekerd.

Van Oosterhout stond maandagmiddag aan de andere kant van het spectrum met het Hein Van de Geyn Trio. Samen met zangeres Fay Claasen kwam ingetogen Chet Baker-repertoire voorbij, een kippenvelopwekkende versie van ‘My funny Valentine’ maar ook nieuwe stukken van Claasen zoals ‘I concentrate on you’.  Evenals de Feen Brothers, een dag eerder, subtiele, beheerste jazz maar daar met ook vuurwerk van met name pianist Mark van der Feen. Gastmuzikant Ben Boogaard op gitaar sloot er naadloos op aan.

Op het grote podium was er Zeeuwse inbreng van de Doorbraak van Dies le Duc en New Orpheans met zangeres Marion van Iwaarden. Gastmuzikanten Eric Vloeimans (trompet) en Jeroen van Vliet (piano) maakten veel indruk met hun improvisaties en haalden en passant het beste naar boven in de solisten van de bigband.


© Jazzenzo 2010