CD-RECENSIE 
Alex Sipiagin Quintet – Mel’s Vision
bezetting: Alex Sipiagin trompet, flugelhorn; Chris Potter tenorsaxofoon; David Kikoski piano; Matt Brewer contrabass; Johnathan Blake
opgenomen: 22 april 2022, Samurai Hotel Recording Studio, Astoria, New York
uitgebracht: januari 2023
label: Criss Cross
aantal stukken: 9
tijdsduur: 71’18
website: alexsipiagin.com - crisscrossjazz.com
door: Cyriel Pluimakers
Sinds zijn emigratie naar de Verenigde Staten heeft de Russische trompettist Alex Sipiagin (1967) een reputatie opgebouwd als een meer dan degelijke instrumentalist met een vlekkeloze techniek en een prachtig geluid. Als blazer gaat hij geen enkele uitdaging uit de weg en steeds slaagt hij erin om zijn solo’s te voorzien van de juiste hoeveelheid passie.
Warm
Voor zijn nieuwe Criss Cross Jazz-album heeft hij een echte sterrencast uitgenodigd: saxofonist Chris Potter, pianist David Kikoski, contrabassist Matt Brewer en drummer Johnathan Blake. Het kwintet start met het van de leider afkomstige ‘Mel’s Vision’, tevens de titeltrack en opgedragen aan Sipiagin’s vrouw. Zijn warme toon zingt je tegemoet en tenorsaxofonist Potter pareert zijn lyrische solo met meer dan pittig tegenspel. Bijzonder om deze twee verschillende temperamenten op elkaar te horen reageren. Bijna fabelachtig mooi is hun uitvoering van Don Friedman’s ballad ‘Summer’s End’, een compositie waarin melancholie de boventoon voert.
Hommage
Speels klinkt het ensemble in McCoy Tyner’s ‘Four by Five’ en heerlijk ritmisch in ’Maritima’, een compositie waarin jazz en Braziliaanse muziek elkaar ontmoeten. ‘Vesnianka’ is een volksliedje uit de Oekraïne en klinkt als een smartenkreet die aandacht vraagt voor de oorlog die daar momenteel wordt uitgevochten. Van Ornette Coleman’s ‘Bird Food’ zijn maar liefst twee takes opgenomen: een duidelijk hommage aan een van de grootste vernieuwers van de naoorlogse jazz. De eerste versie is nog ongepolijst met hier en daar een rafeltje. De tweede is perfect maar mist de spontaniteit van de eerdere versie. Goed initiatief om zo in de keuken van de musici te kunnen meekijken!
Standaard
Enigszins zwaarmoedig is het gedragen gespeelde ‘Balmoral Point’, waarin een uitgebreid feature voor de flugelhorn van de leider. De legendarische contrabassist Charles Mingus (1922-1979) wordt gehuldigd met een geïnspireerde uitvoering van zijn klassieker ‘Peggy’s Blue Skylight’.
Een buitengewone productie, die uitstekend past binnen de hoge artistieke standaard van Criss Cross Jazz, het label dat ook na het overlijden van oprichter Gerry Teekens (1935-2019) zijn internationale status heeft weten te behouden door de aanzienlijke inspanningen van zijn zoon Jerry.
Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.
Beluisteren via YouTube.