CONCERTRECENSIE. Trio Onoda, Observant, Amersfoort, 14 december 2022
beeld: Peter Putters
door: Christel Meijer
Gitarist Michiel Stekelenburg presenteerde woensdagavond zijn composities in de Amersfoortse Observant met zijn Trio Onoda. Geflankeerd door Arno Krijger achter zijn Hammond B3 en drummer Jeroen Batterink, die Jasper Hulten verving. Een band met groots geluid op het kleine jazzpodium.
Trio Onoda met gitarist Michiel Stekelenburg, drummer Jeroen Battering en Arno Krijger achter de Hammond B3 in Amersfoort.
Aandacht
Zonder aankondiging begint Stekelenburg te soleren op het thema van 'Onoda' en trekt daarmee meteen de aandacht van de handvol liefhebbers, aan tafeltjes tot ver achterin de langgerekte bar.Krijger glijdt met gestreepte bonte sokken over de pedalen en tovert sfeervolle kleurvegen uit de Hammondorgel. Batterink zet een latin groove in en de eerste snelle solo's worden het zaaltje in geslingerd. Het trio warmt zichzelf en het publiek verder op met het opzwepende 'Steroids'. Met de 6/8 van 'Keyser Söze' is iedereen in the zone, met een uitstapje naar swing, waar Krijger soepeltjes de walking bass hanteert.
De interactie op het podium is een genot om naar te kijken. Batterink is opvallend goed op de andere leden ingespeeld. Je zou niet zeggen dat dit pas de tweede keer is dat hij met hen optreedt: zelfverzekerd zet hij de ritmische hooks neer en biedt daarmee een solide bedding voor de solo's, met behoud van eigenzinnig flexibel spel.
Stekelenburg toont de dit jaar verschenen cd 'Trio Onoda'.
Euforie
Euforie vult de ruimte wanneer Krijger de registers opentrekt in het gevoelige 'As We Grow'. Nauw samenwerkend met Batterink stuwt hij het stuk naar een climax toe, waarop Stekelenburg wegzweeft op zijn eigen melodieuze snarenspel. Het bezwerende 'Consecotaleophobia' daalt vanuit hogere sferen in vonkende maatwisselingen neer op het publiek.
Zinderend
Na de pauze moet de band opnieuw de aandacht voor zich winnen, als nieuwe gasten bij de bar naborrelen van een kerstdiner elders in het complex. De subtiliteit van zachtronde Hammond-klanken bij de opening van 'Slow' dreigt verloren te gaan in geroezemoes. Ondanks deze afleiding blijft de concentratie hoog. Met vette knipogen naar nostalgische symfonische rock en ritmische complexiteit in 'Seven on Two' wordt het publiek heroverd. Het zinderende trio ontstijgt het krappe podium.
Toegift 'Mist' werkt met herhalende arpeggio's toe naar een finaal hoogtepunt. Een geaarde basgitaarlijn had hier net iets meer power kunnen geven aan een indrukwekkend slotakkoord. Desalniettemin trilt het glaswerk van de tafels.
In 2023 gaat Stekelenburg met een zevenkoppige formatie op pad. De Observant zal een grotere zaal moeten vrijmaken.