Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

don Marsh V - Marshland

CD-RECENSIE

don Marsh V - Marshland
bezetting: Wouter Van den Broeck piano; Janos Bruneel contrabas; Matthias de Waele drums; Warre Van de Putte tenorsaxofoon;
Jean-Paul Estiévenart trompet
opgenomen: 9 & 10 oktober 2021, Johnny Green Giant Studio (B)
uitgebracht: 2 september 2022
label: Sollidude Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 53’38
website: donmarsh.org - soliduderecords.com
door: Georges Tonla Briquet



Pianist Wouter Van den Broeck (1992) grijpt hoog op zijn debuutalbum ‘Marshland’. Het gaat van klassieke bop via een sonate naar blues. Hij komt er mee weg op de juiste manier.

De klassieke opleiding stak hem al snel tegen. “Het hoofdprincipe is daar nog steeds de partituur perfect naspelen en dat zinde mij niet, dus liet ik klassiek links liggen. Vervolgens kwam ik in contact met de muziek van Ray Charles, de blues en Oscar Peterson. Ondertussen wil ik echter terug aansluiten bij de klassieke wereld maar wil ik die benaderen vanuit een andere invalshoek en er klanken en stijlelementen uithalen die ik dan vervolgens gebruik in mijn composities.” Een opzet die hij toepaste op ‘Marshland’.

De cd opent met ‘Bermuda’, een stevige bopknaller van formaat, inclusief een authentieke jazz sound. Vervolgens komt de pièce de résistance van het album, de sonate ‘Marshland’, zoals het hoort opgesplitst in vier delen: ‘Dawn’, ‘Willow’, ‘Mist’ en ‘Rays’. Glansrol is weggelegd voor trompettist Jean-Paul Estiévenart die zich in een dergelijk milieu perfect op zijn plaats voelt zoals nog te horen was op zijn recente cd ‘Triptyque’. Bassist Janos Bruneel, drummer Matthias de Waele en tenorsaxofonist Warre Van de Putte blijken zich evenzeer te kunnen aanpassen aan deze uitwisseling tussen een klassieke basisstructuur, lyrische passages en de vrijheid van jazz. 

Een geslaagde stijloefening over heel de lijn getekend door een hecht samenspel en gewiekste uitrol. Allemaal met voorbedachten rade uitgekiend door Van den Broeck. “In jazz blijft alles meestal beperkt tot een thema en improvisatie oftewel korte composities annex variaties. Om deze beperkte structuur te verbreden, koos ik de vorm van een sonate om het jazzvocabularium zo te diversifiëren. Dankzij deze muzikanten lukt dat.”

Dat er verder een vleugje swing opduikt in ‘Rhytmicus’, is niet zo vreemd aangezien Van den Broeck terug te vinden is bij Jake Walker evenals in de houseband van de Brusselse club Sounds, twee ensembles die aan de hand van soortgelijk repertoire ten dans spelen. Tenslotte is er ‘Bogblues’, een terugkeer naar de pianist zijn liefde voor de blues en vooral Ray Charles en Lee Morgan. 

‘Marshland’ biedt zo een heel brede waaier van muziekjes zonder dat de groep er het noorden bij verliest. We konden vaststellen tijdens het concert in de Jazzstation op 14 oktober in Brussel dat het geheel nog vlotter aan elkaar klit en adequaat uitgediept en aangevuld wordt.

Wat extra trivia: de groepsnaam en cd-titel zijn doordenkertjes van Van den Broeck zijn familienaam.




Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.



Marshland IV - Rays.


© Jazzenzo 2010