CD-RECENSIE 
Eric van der Westen – The Crown & Lobster Trilogy Part III: New Quadrant
bezetting: Yannick Hiwat viool, Joël Botma flugelhorn en trompet, Efe Erdem trombone, Aron Raams gitaar, Eric van der Westen contrabas
uitgebracht: januari 2022
label: EWM
aantal stukken: 7
tijdsduur: 48’32
website: ericvanderwesten.com
door: Cyriel Pluimakers
Contrabassist Eric van der Westen vormt een van de pijlers van de Tilburgse jazzscene. Niet alleen is hij al decennialang actief als muzikant en bandleider, maar ook heeft hij een uitstekende naam opgebouwd als componist en producent. In zijn muziek gaat hij vaak grensoverschrijdend te werk, waarbij hij moeiteloos invloeden uit de wereldmuziek en rock verbindt met jazz.
Rots
Zijn nieuwste productie heeft weer een hoog jazzgehalte, met expliciete verwijzingen naar grootheden als Charles Mingus en Charlie Haden. Het album opent met het melancholieke ‘Fruma’, een melodie die onmiddellijk refereert aan de prachtige muziek van de legendarische Vaalbleek formatie van Niko Langenhuijsen uit de jaren tachtig en negentig. Voor kenners misschien wel het mooiste wat de textielstad muzikaal heeft voortgebracht. Bijzonder is de instrumentatie met een frontline die bestaat uit trompet, trombone, viool en gitaar. Van der Westen vormt met zijn contrabas de rots in de branding en een drummer is afwezig.
Weemoed
Vervult de start van de productie de luisteraar met weemoed, deze sfeer wordt voortgezet in het wanhopig klinkende ‘No Way Out’ met features voor trombonist Erdem en de gedempte trompet van Botma. Violist Hiwat versterkt de tragiek: gruwelijk mooie muziek waaronder de afgrond gaapt. ‘Consider a Compliment’ is een feature voor de gitarist, subtiel van ondersteuning voorzien door de donkere contrabas van de leider. Raams improviseert met een lange en smaakvolle solo waarin hij voortborduurt op alle nuances van de weldadig klinkende melodie. Typische gitaarcliché’s en misplaatst gebruik van sounds blijven gelukkig afwezig.
Hommage
Van der Westen pakt overtuigend de hoofdrol in ‘The Heaven of Haden’, een hommage aan zijn idool Charlie Haden (1937-2014) de grote vernieuwer van de contrabas. Zijn instrument gaat dieper dan diep en in zijn solo raakt hij alle vezels van zijn jarenlang opgebouwde vakmanschap. Niet alleen zijn toon, maar ook zijn timing zijn van een bijna buitenaards niveau. Een muzikaal moment waarin de tijd even stil lijkt te staan.
Americana
Gitarist J.J. Cale vormt de inspiratiebron voor ‘The Best I Ever Had’, een bewerking van de Americana klassieker ‘Magnolia’ waarin Raams in zijn voetsporen mag treden. Een opmerkelijk zijspoor, waarna de jazztraditie weer wordt opgepakt met een eerbetoon aan de grote Charles Mingus (1922-1979) in ‘Salute To The Man With The Hat’, een fraaie bewerking van ‘Goodbye Pork Pie Hat’. De extatische Erdem speelt weer de boventoon, afgewisseld door de rockende Raams. Aan het slot komt de Amerikaanse roots muziek nog eenmaal voor het voetlicht in het weids klinkende ‘The Lake’. Een passende afsluiter die nog eenmaal het uitzonderlijk hoge niveau van de Tilburgse jazz en Van der Westen in het bijzonder beklemtoont.
Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.