Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Piet Verbist – Secret Exit To Another Dimension

CD-RECENSIE

Piet Verbist – Secret Exit To Another Dimension
bezetting: Hendrik Braeckman gitaar; Piet Verbist contrabas;
Lionel Beuvens drums
opgenomen: 18 & 19 september 2020, Nice Recordings, Antwerpen
uitgebracht: 21 januari 2022
label: Origin
aantal stukken: 10
tijdsduur: 54’00
website: pietverbist.be - originarts.com
door: Georges Tonla Briquet



Contrabassist Piet Verbist (Toots Thielemans, Jef Neve, Jasper Blom), drummer Lionel Beuvens en gitarist Hendrik Braeckman spelen al een hele tijd onderling samen in verschillende groepen maar dit is pas hun debuutplaat als trio.

Een mens heeft af en toe een vluchtweg nodig, aldus Piet Verbist. Het leidt soms tot onverwachte ontmoetingen die dan weer het motief vormen voor een nieuw muzikaal avontuur. Dit is kort samengevat het achtergrondverhaal van deze ‘Secret Exit To Another Dimension’. 

Met zijn twee compagnons stippelt Verbist een ontsnappingsroute uit, weg van dagelijkse rituelen om te herbronnen en alles vanuit een andere dimensie te bekijken. Het is geen definitief vluchten maar eerder een tijdig loslaten om andere mogelijkheden te scheppen. Openingstrack ‘The Other Side’ illustreert dit mooi. De drie prikkelen de nieuwsgierigheid van de luisteraar op subtiele wijze. Verbist door een lichte aanraking van de snaren, Beuvens is in de weer met borsteltjes zoals hij dat zo goed kan en Braeckman bespeelt omzichtig zijn custom made gitaar. Op eenzelfde gereserveerde wijze verdiepen ze zich nadien in (folk)blues met Charlie Haden-touch, te horen in ‘A Noble Trice’. Het trio doorbreekt af en toe doelgericht dit broze canvas zoals in hun bewerking van Parker zijn ‘Cheryl’. Meest krachtige voorzet is ‘Secret Exit’, waarbij ze alle drie hevig uit de bocht gaan met Braeckman als absolute onruststoker, harmonizer in de aanslag.

Eveneens grillig en met de nodige contrasten is ‘Ji Ha’, een ode aan Jim Hall, boordevol complexe tempowissels. Afsluiter is het open en americana-getinte ‘Minikin Milan’ met repetitieve baslijn, ergens schatplichtig aan Bill Frisell. Voordien heeft de luisteraar nog recht op onder meer een ingetogen versie van Monk’s ‘Pannonica’ - met half verdoken New Orleans marching band accent - en het licht zwevende ‘Bridge House’.

Een opname die perfect pas in de catalogus van het Amerikaanse label Origin, dat ook muziek uitbrengt van Alon Farber, Rodney Whitaker, John Stowell, Hal Galper en Joe Locke. Gepresenteerd als digipack en met street art van Antoine Caramalli

Hopelijk kiest dit trio niet voor een definitieve ontsnapping want het live potentieel is overduidelijk. Dat het hier gaat om haast stuk voor stuk first takes zegt genoeg. 



Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.




A Nobel Trice (alternate take).


© Jazzenzo 2010