Volksmuziek draagt vaak iets melancholisch en sarcastisch met zich mee. Het zijn toegankelijke melodieën die commentaar geven en emoties uiten op relativerende wijze. Træben, bestaande uit vier jonge muzikanten (Søren Ballegaard –sax, Olaf Meijer -contrabas, Thorsten Grau –drums, Jens Larsen –gitaar) allen afkomstig van het Haagse Conservatorium, weten deze gedachte goed te vertolken. Het zijn aanstekelijke melodieën, soms sferisch maar vaker helder en uitgewerkt. Ze brengen een warm, Scandinavisch geluid, via elf op zichzelf staande nummers. Gitarist Larsen speelt af en toe erg netjes, maar de grove dummer Grau heeft hier prima antwoorden op. Ballegaard overtuigt voornamelijk op de sopraan, zoals de opzwepende solo in het nummer ‘Emigrantsvisa’. Meijer heeft een fijn herkenbaar geluid en laat zien hoe vast hij kan spelen in bijvoorbeeld ‘Horiskopvisa’, dat een hoopgevende en zwartkomische sfeer uitstraalt.

Met onder andere als inspiratiebron Cornelis Vreeswijk, de Nederlandse troubadour die voornamelijk bekendheid geniet in Zweden, heeft Træben een fijne plaat geleverd. Het is een beleefde en beschaafde jazzvisie op volksmuziek die toch kan leiden tot melancholie.