“Hypochristmastreefuzz” dankt zijn naam aan het nummer dat Misha Mengelberg schreef voor de opnamesessie met Eric Dolphy en dat terug te vinden is op “Last date.” Het is een veelzeggend nummer. Mengelberg componeerde in reactie op Dolphy’s grote intervallen een uiterst complex stuk. Net zo moeilijk speelbaar als de titel uitspreekbaar is.

Dat pesterige van Mengelberg past ook Herman goed. Zijn muziek was altijd al energiek en geestig, maar Mengelbergs tegendraadsheid zet beide eigenschappen nog eens extra aan. “Hypochristmastreefuzz” klinkt voor alles als een echte Benjamin Herman plaat. Rauwe spontaniteit wordt afgewisseld met knap op het randje van kitsch balancerende zoetigheid. Van de ruige surfmuziek op “Brozziman” tot de smartlap “Arm wiel” en van alles daartussen.

Herman heeft met zijn nieuwste cd een zeer gevarieerde plaat afgeleverd die waar “Campert” zeer gefocust was, juist lekker alle kanten op gaat. Daarmee is “Hypochristmastreefuzz” ook meteen een geweldig eerbetoon aan Misha Mengelberg omdat zij laat horen dat de man geweldige melodieën geschreven heeft en een veel rijker oeuvre creëerde dan dikwijls aangenomen wordt. “Hypochristmastreefuzz” bevat geen piep-piep-knormuziek. Wel gepassioneerde onaangepastheid. Doen wat je leuk vindt, jazz als rebellie.