In acht lange, speciaal voor de cd gecomponeerde stukken – voor deze muziekvorm moet je de tijd nemen – leven de twee idiomen hun eigen leven, maar ook dat van elkaar. Hoofdzaak van deze intrigerende cd is hoe een ensemble in groepsverband improviseert en daarin ruimtes bouwt voor veelzijdige solo’s. Gedachten aan bigbandmuziek zouden zich zomaar kunnen opdringen, maar daarvoor is het Clazz Ensemble te veelzijdig. Dat komt uiteraard omdat ook het pad van de uitgeschreven muziek wordt bewandeld.

Grootste kracht van dit orkest met uitsluitend Nederlandse musici van allerlei kunne en leeftijd is dat de gecomponeerde structuur die onder de acht stukken ligt, zorgt voor sturing en diversiteit. Er is daarbij nergens sprake van bedachtzaamheid, wel van spontaniteit en doordacht vakmanschap. Allerlei stijlen - waaronder latin, op popliedjes lijkende harmonieën, vet uithalende koperaccenten van grote jazzorkesten – komen voorbij. Maar ook stemimprovisaties, zoals in ‘Eyes To Wonder’, waarbij het lijkt of Dr. John en Han Buhrs de handen ineen hebben geslagen.

Al dit moois wordt niet opgediend in duizelingwekkende vaart, wel in een tempo dat de gemiddelde luisteraar gemakkelijk aankan en dat hem of haar prikkelt er eens goed voor te gaan zitten. Wie dat doet krijgt kostelijke muziek voorgeschoteld, de stand van zaken van gecomponeerde en geïmproviseerde muziek anno nú!