CD-RECENSIE
David Murray, Geri Allen, Terri Lyne Carrington - Perfection
bezetting: Wallace Roney Jr. trompet, Craig Harris trombone, David Murray, tenorsaxofoon en basklarinet, Charnett Moffett contrabas, Terri Lyne Carrington drums
opgenomen: 18 en 19 juni 2015, Avatar Studios NYC
uitgebracht: april 2016
label: Motéma
aantal stukken: 10
tijdsduur: 57’47
website: www.motema.com
door: Cyriel Pluimakers
In de jaren zeventig gestart als een compromisloze avant-gardist, ontwikkelde tenorsaxofonist en basklarinettist David Murray zich tot een veelzijdig musicus, die opereerde in bezettingen van klein tot groot en in genres die varieerden tussen free, funk, world en traditioneel. Hij maakte een stortvloed aan platen, zo rond de 150, meer dan al zijn generatiegenoten.
De afgelopen jaren is het wat rustiger geworden rond Murray. Hij woont tegenwoordig in Parijs, besteedt meer aandacht aan zijn gezinsleven en zijn projecten worden goed voorbereid. Zo ook de nieuwe productie ‘Perfection’, die ontstaan is uit een co-leiderschap met pianiste Geri Allen en drummer Terri Lyne Carrington. Het album vormt een hommage aan Ornette Coleman (1930-2015), de uitvinder van de free jazz.
Vanaf het eerste moment spat de energie van de muziek af. Murray’s geluid op tenorsaxofoon is hartstochtelijk als vanouds. Zijn onacademische aanpak vormt een verfrissend geluid in de toch wel erg keurige jazzscene van dit moment. Imponerend is het krachtige spel van Geri Allen, een pianiste die zonder meer tot de top behoort maar ook enigszins onderbelicht is gebleven. Haar gedreven stijl van spelen, in combinatie met de krachtige drums van Carrington drijft Murray naar grote hoogte. In de ballad ‘Barbara Allen’ komt het spirituele karakter nog het meest tot uiting in innig samenspel met de tenorsaxofonist: gospelakkoorden onderschrijven het bijna religieuze karakter van de compositie. De vonken spatten er vervolgens van af in ‘Geri-rigged’ in een duo-improvisatie tussen Murray en Carrington.
Dat Murray helemaal thuis is in de stijl van wijlen Ornette Coleman blijkt in zijn uitvoering van diens compositie ‘Perfection’, waarin ook trombonist Craig Harris en trompettist Wallace Roney Jr. een feature krijgen. De typische intuïtieve manier van improviseren die Coleman zijn handelsmerk vormde, treffen we ook in het saxofoonspel van Murray aan. In ‘D Special’ en ‘For Peter ‘O’Brien’ horen we ook zijn prachtige basklarinet, een instrument waarop hij een eigen stijl heeft ontwikkeld. Ontroerend is de aan Wayne Shorter opgedragen ballad ‘Samsara’, een compositie van Terri Lyne Carrington.
Met zijn lengte van bijna een uur geïnspireerde muziek, is dit een album waarvan duidelijk is dat de leiders zich er niet gemakkelijk vanaf maken. Het is een verademing om weer eens volstrekt authentieke musici in innige samenwerking iets bijzonders te horen neerzetten. Een productie die ontstaan is uit het hart en geen aangeleerd kunstje vormt.
David Murray, Geri Allen, Terri Lyne Carrington - Perfection