Dikeman (32) kwam uit bij contrabassist William Parker (63) en drummer Hamid Drake (60), niet de minsten uit de geïmproviseerde muziek die onder meer speelden in Peter Brötzmann’s legendarische Die Like A Dog Quartet. Een tournee bracht het nieuwbakken trio mede naar Gent, waar vier groepsimprovisaties werden vastgelegd in muziekcafé La Resistenza.

Improvisaties van een hoog energiegehalte en bepaald niet voor tere oortjes weggelegd knalt het trio rauw en authentiek uit de startblokken. Dikeman verscheurt klankkleuren in het hoog en laag, waardoor woeste timbres ontstaan. Nog eens extra aangezet door slagwerker Drake die ogenschijnlijk solerend zijn eigen weg gaat maar wel degelijk de bouwstenen levert voor Dikemans briesende en stampende saxofoonexplosies, die ondanks de kakofonie ontegenzeglijk een lyrisch karakter dragen. 

Parker houdt de boel op nonchalante wijze met soepele baslijnen bij elkaar en zorgt voor een enkel rustpunt in de dialogen met Drake. Spaarzame momenten, want gelijk een stuiterbal kaatsen de muzikale emoties onophoudelijk – de laatste drie stukken worden aaneengesloten gespeeld - en met flinke snelheid alle kanten op. 

Technisch hoogstaand, leiden de intens expressieve klanken tot een meeslepend luisterspel. De rafelranden van de improvisatiemuziek en de free jazz tartend, boeiend tot de laatste noot.