Danny Grissett echter een stuk minder. De Amerikaanse pianist bracht bij Criss Cross Jazz weliswaar al eerder twee trioplaten uit: ‘Promise’ en ‘Encounters’, hij speelde ooit met Tom Harrell en Jeremy Pelt, maar is in Nederland en omgeving nauwelijks bekend. Nu komt zijn derde cd bij Criss Cross Jazz uit, waarbij zijn trio is uitgebreid met drie blazers. Het belangrijkste veschil hierbij is natuurlijk, dat de solorollen nu praktisch zijn weggehaald bij de piano, omdat de blazers zich die toeëigenen.

Danny Grissett zegt dat Herbie Hancock harmonisch gesproken een fikse invloed op hem heeft gehad. Om dat meteen in muziek uit te drukken, is diens ‘King Cobra’ een van de zeven stukken op dit album. Juist in deze compositie blijkt, dat Danny Grissett wel héél goed naar Hancock heeft geluisterd. Daarin zit meteen de makke: Grissett mist als pianist nog te zeer een eigen gezicht. Als arrangeur staat hij beter zijn mannetje, dat toont de eigen visie op ‘King Cobra’ dan weer wel.

‘Form’ is weer typisch een Criss Cross Jazz-product, want hoe vaak gaat het bij dit label niet om de vorm en minder om nieuwe wegen. Natuurlijk is dit een bewuste keuze van Gerry Teekens en daar is ook niets mis mee. ‘Form’ ademt vooral het idee uit om de erfenis van de Afro-Amerikaanse traditie te bewaren en een heel klein beetje te rangschikken naar eigen inzicht. Daarin is de cd goed geslaagd. Maar je vraagt je af als een plaat zo weinig toevoegt aan het verleden, waarom hij dan is opgenomen.