Ross is dan ook een buitenbeentje in de Duitse jazzscene. Hij schrijft solowerk, evenals voor duo tot en met octet - zoals voor zijn door blazers gedomineerde Florian Ross 8Ball met daarin onder andere Jasper Blom en Frank Vaganée, maar componeerde even zozeer voor het Metropole Orkest, Brussels Jazz Orchestra en de NDR Bigband. Daarnaast werkte hij samen met onder andere John Scofield, Eric Vloeimans, Nils Wogram en Bob Brookmeyer. Componisten die verwantschap tonen aan het werk van Ross.

‘Lines & Crosscurrents’ (lijnen en dwarsstromen) is geen alledaags album. De door synthesizer gedomineerde composities leunen tegen de fusion aan. Maar door de vele lagen die Ross erin aanbracht is de muziek divers en staat deze los van welke formule dan ook. 

Ross bezit eveneens de gave zijn muziek zowel groot als klein te laten klinken. Groot wanneer het gaat om de melodieuze soundscapes, gevlochten door synthesizer en pedal steel gitaar. En klein wanneer de elektrische bezetting wordt teruggebracht tot een akoestische waarin piano, klarinet, contrabas en tenorsaxofoon boeiende hedendaagse jazzpatronen ontrollen. 

Verrassend is het wanneer deze stijlen elkaar doorkruisen, maar tegelijkertijd elkaar ook subtiel omarmen. Het brengt onverwachte wendingen voorzien van fraai solowerk van met name pianist Ross en klarinettist Niels Klein. Rode draad binnen het geheel is de pedal steel gitaar bespeelt door Markus Segschneider die op onopvallende wijze prominent aanwezig is.

‘Lines & Crosscurrents’ laat zich moeilijk categoriseren. Evenals Ross zelf. Ogenschijnlijk toegankelijk, valt er veel te ontdekken in de muziek van de Duitse musicus.



 

Florian Ross Quintet – Lines & Crosscurrents