‘Crystal Palace’ is daardoor een opmerkelijk werk. Het bestaat uit 28 delen, waarvan het langste 4.21 en het kortste 1.04 minuut duurt. Alle stukken laten een ander deel zien van de opvattingen die Ernst Reijseger opdeed, toen hij op de 15e september 2013 in de Staatsgalerie Moderne Kunst im Glaspalast in het Duitse Augsburg zich liet inspireren door de werken van de Duits-Amerikaanse beeldend kunstenaar Jerry Zeniuk. 

Zowel het leven van de cellist als van de schilder spelen zich af in de wereld van de muziek. Zeniuk luistert en laat zich inspireren als hij aan het schilderen is, Reijseger leeft van muziek, omdat hij er zich ten allen tijde aan laaft. Zeniuk ziet kans zich door muziek uitsluitend van het hoognodige te bedienen en met kleuren nieuwe ruimtes te scheppen. Reijseger om voorbij de grenzen van vrije improvisaties te gaan en ook hierdoor nieuwe ruimtes voor zichzelf en zijn muziek te creëren. Beiden leggen met kleuren, de ene letterlijk, de andere die hij aan zijn klank meegeeft, verbindingen tussen heden en verleden.

‘Crystal Palace’ is de eeuwigdurende zoektocht van Ernst Reijseger om zijn instrument nóg ondergeschikter te maken aan zijn wensen. Hij betreedt er uiteraard het terrein van de vrije improvisaties mee, maar verlaat zich ook op tonaliteit en melodie. Hij benut de ruimte van het Duitse glaspaleis (waar de cd-titel ‘Crystal Palace’ van is afgeleid) door er rond te lopen, de geluiden die dat oproept in zijn muziek te incorporeren en zodoende ook de vloer uitvoerder te laten zijn van zijn muziek.

Het bijzondere is voorts, dat ‘Crystal Palace’ is opgenomen met één microfoon, een Josephson C700S, die de eigenschap bezit om geluid te ‘horen’ zoals ook het menselijk oor dat doet. Alle geluiden die de microfoon vangt, zijn rechtstreeks op een driesporenrecorder opgenomen. In combinatie met de vijfsnarige cello van Reijseger benadrukt dat de ruimtelijke effecten die een belangrijke rol spelen op deze cd.

De cello wordt gestreken, getokkeld, mishandeld, hij wordt aangevuld met de stem en het geneurie van zijn bespeler. Er ontstaat zodoende een glaspaleis aan klanken, die op ingenieuze wijze al improviserend door Ernst Reijseger op een rij zijn gezet en het uiteindelijke resultaat vormen van deze opvallende cd.