Nu is het niet zo dat ‘Waltz for Debby’ een blauwdruk is van de muziek van de legendarische pianist; het titelstuk is de enige compositie van Evans op het album. Overige stukken zijn afkomstig van onder andere Carla Bley, Duke Ellington, Milton Nascimento, Antonio Carlos Jobim en Steve Swallow. Drie stukken zijn van de hand van Kohashi en Van der Hoeven, waaronder het slotstuk ‘Searching for Debby’. Een alles omvattende titel, want de benaderingswijze van de gespeelde stukken schurkt eng dicht tegen de wijze waarop Evans zijn muziek placht aan te pakken. Verre van clichématig overigens, eerder briljant.

Kohashi’s en Van der Hoevens album ‘Waltz for Debby’ blinkt uit in bedachtzaamheid. Een voortdurende samenspraak van piano en contrabas waarin diepgang, dynamiek en het creëren van ruimte schuilgaan. Dusdanig, dat er steeds weer prachtige spanningsbogen ontstaan. Atzko Kohashi varieert van dromerig, indachtig spel tot klankpatronen die plots de ziel raken. Alsof een alledaags verhaal onverwacht van een inhoudelijke importantie wordt voorzien, om het vervolgens weer los te laten.

Zowel Kohashi als Van der Hoeven kunnen leunen op hun uitmuntende techniek. Die smelt samen in de zorgvuldige opbouw van de stukken. In verschillende lagen pronken de melodielijnen van het duo. Fijnzinnig, trefzeker, en een voortdurende roep om een vervolg.

‘Waltz for Debby’ is een prachtig album dat evenzo goed van de meester zelf had kunnen komen. Dat is allesbehalve een verwijt, maar een onderstreping van de begaafdheden van Atzko Kohashi en Frans van der Hoeven. Met het repertoire van dit album toerden ze al kort door Japan, hopelijk binnenkort door Nederland.