Bij de Noorse trompettist Arve Henriksen en de Belgische slagwerker Teun Verbruggen is daar geen sprake van. Zij hebben een prachtige plaat gemaakt: ‘Black Swan’. Niet alleen doordat zij er wél in slagen de aandacht bijna veertig minuten gevangen te houden, maar ook door de wijze waarop het album tot stand is gekomen.

In zijn thuisstudio nam Teun Verbruggen muzikaal materiaal op, dat hij digitaal aan Arve Henriksen toezond. Die ging er in zijn studio mee aan de slag, voegde er alle denkbare elementen van velerlei muziek aan toe om zo bij het eindresultaat van ‘Black Swan’ uit te komen. Etnische klanken, geluidscollages, klanklandschappen, elektro-akoestische elementen, het komt allemaal in een verbazingwekkende logica voorbij.

Krakende elektronicageluiden, zoals vroeger de radio prijsgaf als die het nog moest doen met muziek en spraak via de middengolf,  zijn gekoppeld aan brutale ritmes; fluit- en toetsenimpressies van Henriksen worden gedragen door de elektronica en het slagwerk van Verbruggen.

Het sterkste punt van deze cd is gelegen in het feit dat de twee musici niet aan klankonderzoek doen. Nee, dat hebben zij al jaren eerder ondernomen. ‘Black Swan’ is de uitkomst van al die  klankexperimenten. Arve Henriksen kan er zijn onderzoeken naar met name de shakuhachi (Japanse fluit) in kwijt, Teun Verbruggen zijn zoektochten naar onvermoede ritmes en ongestuurde elektronicaresearch.

Een album dat je lang bij blijft en het overtuigende bewijs is, dat echte vrijheid de muziek aan alle kanten open breekt.