Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Vincent Houdijk overdondert overvol Paradox

CONCERTRECENSIE. Cd-presentatie ‘15’ door Vincent Houdijk en VinnieVibes. Paradox Tilburg, 24 februari ’13
beeld: Gemma Kessels
door: Rinus van der Heijden

Hij had het wel voor elkaar, deze zondagmiddag in muziekpodium Paradox. Vibrafonist Vincent Houdijk was een particuliere kruistocht begonnen richting vrienden, familie, pers, ja iedereen die in zijn adressenboek voorkomt. Of ze niet naar de presentatie van zijn cd ‘15’ wilden komen? Ja, dat wilden ze wel en nog massaal ook: Paradox had nog nooit zoveel mensen geborgen als tijdens dit presentatieconcert.


VinnieVibes van vibrafonist Vincent Houdijk presenteerde zijn cd in een uitverkocht Paradox.

Vincent Houdijk studeerde in 2001 af als klassiek percussionist  aan het conservatorium van Tilburg. Nadien volgde hij aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag nog een opleiding jazzvibrafoon. Hij speelde met musici van uiteenlopend pluimage en besloot in 2010 een album op te nemen, dat een weerslag moest worden van zijn muzikale leven. Bovendien gaf hij de plaat een extra betekenis mee. De titel ‘15’ slaat terug op het jaar waarin Vincent Houdijk vijftien jaar was en hij zijn broer Ashley verloor bij een vliegtuigongeluk.

Verhaal
Een cd derhalve met een verhaal en dan mag je verwachten dat zo’n verhaal tijdens een groots opgezette presentatie als deze, ook – al is het maar voor een gedeelte – aan bod komt. Dat deed het. De vibrafonist waakte er voor om zijn concert volledig in dienst te stellen van zijn broers tragische dood. In plaats daarvan werd dit presentatieconcert meer een proeve van bekwaamheid. En die was niet mis.

VinnieVibes is een toonbeeld van hoe jonge musici heden ten dage jazz ervaren en vooral zelf uitvoeren. Het concert van Vincent Houdijks groep werd een energieke happening, vakkundig neergezet, met frisse ideeën, groot vakmanschap, oog voor detail en wat de leider zelf betreft: een enorm gevoel voor harmonie, melodie en swing. Wat moet je nog meer aandragen om een indringend jazzconcert neer te zetten?

Uiteraard werd het grootste gedeelte van de cd ‘15’ gespeeld. Een veelvoud aan stijlen, uitgangspunten, uitvoeringen en muzikale ideeën. Die laatste alle bedacht door Vincent Houdijk zelf. En deze middag vertolkt door Floris van der Vlugt op sopraan- en altsaxofoon en basklarinet, Aron Rams op gitaar, Ludo van der Winkel op contrabas, Haye Jellema op slagwerk en Houdijk zelf uiteraard op vibrafoon. Dit laatste instrument kreeg het zwaar te verduren: Vincent Houdijk liet het kreunen en kermen, maar de vibrafoon deed dat getuige de klanken die hij voortbracht, met het grootste plezier.


Ludo van der Winkel. Aron Raams. VinnieVibes na het concert.

Vakmanschap
Opvallend is het vakmanschap van de individuele muzikanten. Floris van der Vlugt is een creatieve bespeler van alt- en sopraansaxofoon, terwijl hij zijn basklarinet lenig tegen het vibrafoongeluid aan laat kruipen. Ludo van der Winkel is een onwrikbare rots in de branding, Haye Jellema een fantastische slagwerker, die vanuit een begeleidende rol in een milliseconde als aangever kan uitbreken. Aron Raams verdient een aparte vermelding; sinds zijn aantreden op de jazzpodia heeft hij een enorme evolutie doorgemaakt. Met als uitkomst een gitarist die moeiteloos van stijl naar stijl fladdert en zichzelf een majestueus geluid heeft toegeëigend.

Een cd-presentatie kan niet zonder een officieel gedeelte. Daar nam Vincent Houdijk alle tijd voor. Hij loofde en loofde, riep allerlei mensen die met zijn cd te maken hadden, naar voren, schonk hen een fles drank en vergat niet om meerdere malen zijn mama en papa in de feestvreugde te betrekken. Het werd hoe langer hoe meer Amerikaans en daardoor wel erg klef.

Maar niet getreurd, na dit intermezzo volgde er weer muziek. En hoe: het slotstuk ‘15’ eindigde in een vrije improvisatie van het kwintet, donderend, struikelend maar vooral onhoudbaar opstomend naar een overweldigende climax. En toen werd het stil, als hommage aan de overleden Ashley Houdijk.



VinnieVibes - Shanti
Paradox Tilburg, 24 februari 2013


© Jazzenzo 2010