DE FAVORIETEN
Het einde van het jaar nadert en dat nodigt uit tot terugkijken. Vier medewerkers van Jazzenzo noteren hun vijf favoriete cd’s en concerten van 2012 en geven een korte toelichting op hun keuze. In deze tweede en laatste aflevering de eindejaarslijstjes van Koen Graat en Tim Sprangers.
Eindejaarslijstje Koen Graat
Cd’s
1. Nik Bärtsch Ronin - Live
Minutieus stapelt de Zwitserse pianist/componist Nik Bärtsch zijn minimale bouwsteentjes op elkaar om uiteindelijk tot grote climaxen te komen. Nooit eerder klonk Ronin op cd zo dynamisch en moddervet.
2. Vijay Iyer Trio - Accelerando
Eén van de opwindendste pianotrio's van het moment. Subliem samenspel, ritmische bevlogenheid, energie en een eigen idioom.
3. Christian Scott - a Tunde Adjuah
Er gaat iets onweerstaanbaars uit van trompettist Christian Scott, een Amerikaanse jazzmuzikant die met beide benen in het heden staat. Met zijn geweldige band laat hij horen hoe jazz anno nu kan klinken.
4. Louis Sclavis Atlas Trio - Sources
Nieuw trio van de Franse klarinettist Louis Sclavis. Een enerverend album vol ingetogen melodieën, rafelige randen en zenfunk-achtige grooves.
5. Rembrandt Frerichs Trio - Continental
Fijn pianotrio van eigen bodem met meerdere prachtige composities waarin oosterse invloeden fonkelen.
Concerten
1. Kinan Azmeh City Band (Paradox, Tilburg)
De in New York wonende Syrische klarinettist Kinan Azmeh creëert met zijn City Band een waanzinnig mooie mix van sfeervolle jazz, popachtige kampvuurliedjes en Oosterse klanken. Mijn meest intieme concert van 2012.
2. Jan Bang/Arve Henriksen/Stian Westerhus (November Music, Den Bosch)
De Noorse gitarist Stian Westerhus had tot aan deze avond nog niet eerder met beide landgenoten gespeeld. Wat er vervolgens op het podium gebeurde, was regelrechte magie. Een klanklandschap dat niet in woorden of termen te beschrijven valt, niet in de laatste plaats door de onnavolgbare Jan Bang achter de knoppen.
3. James Farm (North Sea Jazz Festival, Rotterdam)
Amerikaanse jazz 2.0: energiek, ambachtelijk en aanstekelijk en dat in een hedendaagse context.
4. Elina Duni Quartet (Paradox, Tilburg)
Fijne combinatie van Oost-Europese folksongs en hedendaagse jazz. Met de sublieme Colin Vallon op piano.
5. Marc Ribot y Los Cubanos Postizos (Bimhuis, Amsterdam)
Feest, feest en nog eens feest met gitarist Marc Ribot en zijn ode aan de Cubaanse componist Arsenio Rodriguez. Met een dansend (jazz)publiek in het Bimhuis.
Eindejaarslijstje Tim Sprangers
Cd’s
1. Neneh Cherry & The Thing - The Cherry Thing
Hete fusie van onstuimige freejazzband en voormalige hiphopzangeres. Buiten een geografische (Zweden) en theoretische klik (The Thing is een compositie van pappa/jazzpionier Don Cherry) reikt de muzikale chemie tot boven het kookpunt.
2. Getatchew Mekuria & The Ex & Friends - Y’Anbessaw Tezeta
Voormalige punkband The Ex raakte vijftien jaar terug verslingerd aan Ethiopische jazz en leerde zo saxheld Getatchew Mekuria (1935) kennen. Deze plaat is een wonderlijk krachtige en liefdevolle bezegeling van hun standbeeldwaardige versmelting.
3. Christian Scott - Christian aTunde Adjuah
Deze stoere plaat van trompettist Christian Scott (1983) lijkt nu al op een magnum opus. In twee uur sleept hij je in meeslepende popjazzstructuren door de geschiedenis van New Orleans en zijn eigen Afro-Amerikaanse achtergrond.
4. The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble - Mostly Improvised Instrumental Indie Music
Het hipste en spannendste jazzbandje van Nederland. Jazz met de poten in het nu en de blik naar voren. Fanatieke, jonge, eigenwijze gasten die spelen met esthetisch verantwoorde ballen.
5. Håkon Kornstad - Symphonies In My Head
Mooiste soloplaat van het afgelopen jaar. Via zijn loopingstation bouwt de Noorse saxofonist laag op laag, ’s avonds in een kerk in Oslo. Dit is muziek van bedwelmend mooie schoonheid.
Concerten
1. The Ex & Brass Unbound & Ethiopians (Bimhuis, Amsterdam)
De vreugde, het plezier en de overgave van The Ex matchen al decennialang mooi met freejazzvormen van het betere soort. Dat bleek tijdens hun verjaardagsfeest (33 1/3) in het Bimhuis weer eens. Peter Evans, Mats Gustafsson, Ken Vandermark, Ab Baars, Wolter Wierbos en Paal Nilssen-Love als sidemuzikanten, dat doen ze niet verkeerd. Zeker op vrijdag knalde het dak eraf, toen Ethiopische muzikanten, dansers en acrobaten aan de uitgebreide band werden toegevoegd.
2. Medeski, Martin & Wood Acoustic (Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam)
Ze deden het zelden en dus was de spanning hoog. Hoe klinkt dit steengoede freefunktrio zonder ranzig overstuurde Hammond en Wurlitzer? Nog indrukwekkender, zo liet het horen. Wat een samenspel, daadkracht en eindeloze fantastie.
3. Instant Composers Pool (Bimhuis, Amsterdam)
Niet alleen razend goed en interessant vanwege de oneindige klasse en oervorm van de combinatie in spontaniteit, relativering, historie en klasse. Vooral memorabel door het naderende overlijden van Sean Bergin. Nog steeds kippenvel van Tobias Delius’ hartverscheurende solo.
4. New Rotterdam Jazz Orchestra feat. Ernst Reijseger (De Doelen, Rotterdam)
Hier hebben we lang op moeten wachten. Een douchefrisse bigband, die de conventies van zich heeft afgeschud en uitgaat van de authentieke individuen en spontaan gecreëerde groepsimprovisaties. Ernst Reijseger vormde hierin een uitstekende aanjager.
5. Yuri Honing Acoustic Quartet (De Roode Bioscoop, Amsterdam)
De jazzman van het jaar in Nederland met het winnen van de VPRO-Boy Edgarprijs, een prachtige plaat (True) en heel veel concerten in binnen– en buitenland. In het intieme muziektheatertje op het Haarlemmerplein kwamen zijn kwaliteiten ongelooflijk goed naar voren. Wonderschone composities, warme kleuren en emotionele ontladingen in genreoverstijgende muziek.
Zie ook: