HermanHerman – Fugain CD-RECENSIE Herman van Doorn loopt al tientallen jaren mee in het Nederlandse muziekmilieu. Begin jaren tachtig maakte de Amsterdammer deel uit van het jazzorkest Caoutchouc van leider Niko Langenhuijsen. Nadien ging Herman van Doorn zich toeleggen op zowel jazz als pop en zong hij opdrachten in voor commercials, jingles en tekenfilms. Hij bleef balanceren op de rand van jazz en pop en daarom is het niet helemaal vreemd, dat toen bij Herman Onnen ontmoette het plan om muziek van zijn jeugdidool Michel Fugain in een eigen vat te gaan gieten, nu werkelijkheid is geworden.
HermanHerman – Fugain
bezetting: Herman van Doorn zang, percussie en programmering; Herman Onnen gitaren en orgel; Jeroen van Helsdingen toetsen; Boudewijn Lucas contrabas; Claus Tofft percussie; Edwin Schimscheimer toetsen en accordeon; Xander Buvelot basgitaar; Dave van Beek slagwerk; Arthur Bont cajón; Saartje van Campen cello; Friedmar Hitzer violen; Jan van Duikeren trompet; Gert Wantenaar accordeon; Michel Pagie orgel
opgenomen: 2009 in Studio Boslust en Power Sound Studio
release: 2010
label: Brigadoon
tracks: 13
tijd: 70.42
website: www.hermanherman.nl - www.brigadoon.nl
door: Rinus van der Heijden
Eerst maar de naam: Hermanherman. Even splitsen en dan ben je er: Herman van Doorn, zanger en Herman Onnen, gitarist. In 2003 ontmoetten zij elkaar in de Franse Auvergne en daar ontstond het idee ‘iets’ te gaan doen met de muziek van de Franse chansonnier Michel Fugain. Zo, dan is ook meteen de titel van deze cd verklaard.
Michel Fugain was in de jaren zeventig een waar tieneridool. Met zijn veelkoppige groep Le Big Bazar bracht hij een aanstekelijke mix van vrolijke popmuziek en aanstekelijke dans. Zijn grootste hits waren ´Une belle histoire´, ´Le printemps´ en ´Fais comme l´oiseau´. In feite niemendalletjes, maar de herkenbare melodie en de lichtvoetigheid zetten zo´n stempel op de geschiedenis van de muziek, dat deze hits tegenwoordig nog veelvuldig worden gedraaid. Op de cd ´Fugain´ van Hermanherman is die lichtvoetigheid ook terug te vinden, maar dat is dan ook alles. De muziek van Michel Fugain is binnenstebuiten gekeerd en voorzien van spekgladde arrangementen, die zweven boven pop en zwoele jazz. Het is er de beide Hermans duidelijk om te doen geweest hun eigen, eigentijdse visie op Michel Fugain los te laten. Opvallend is het onbegrensde gemak waarmee Herman van Doorn zich door het vocale materiaal beweegt. Het gitaarspel van Herman van Onnen is de ene keer prominent ondersteunend, een andere keer dromerig op de achtergrond. Fraai is hoe Van Doorn en Onnen door te kiezen voor een zeer uitgebreide instrumentatie, de muziek van Fugain uit allerlei gezichtspunten benaderen en – altijd binnen het kader van herkenbaarheid – van fraaie klankkleuren voorzien.
De aanwezigheid van in jazz bekende namen als Jeroen van Helsdingen en Boudewijn Lucas trekt de muziek richting voorzichtige improvisaties, een ´Frans´ instrument als de accordeon bewaakt de authenticiteit van Fugain, terwijl viool, cello en orgel soms avontuurlijke paden bewandelen. Tot in detail uitgewerkte achtergrondkoortjes slepen zich slim achter de solozang van Herman van Doorn aan en benadrukken op hun manier het muzikale geluid van de jaren zestig en zeventig, de gloriejaren van Fugain. En van orkestleider Henri Mancini wiens fondantzoete vioolklanken Michel Fugain zeker hebben beïnvloed. Door ze op deze cd terug te laten keren, maakt Hermanherman de cirkel tussen toen en nu rond.
Hermanherman is op zondag 18 april te gast bij Paul de Leeuw in het programma 'X de Leeuw'.
© Jazzenzo 2010