CONCERTRECENSIE. Ntjam Rosie, Porgy en Bess Terneuzen, 21 oktober 2012.
beeld: Eddy Westveer
door: Mischa Beckers
Toen zangeres Ntjam Rosie in 2008 haar debuutalbum ‘Atouba’ uitbracht moest ze nog afstuderen aan het conservatorium. Het tekende haar ambitie en de toon was gezet. Diverse prijzen vielen haar ten deel en zeker na het verschijnen van de tweede cd ‘Elle’ boekten vele nationale en internationale clubs en festivals haar. Zo kwam Rosie zondagmorgen terug van een tournee in China en reisde direct door naar Terneuzen waar ze ’s middags optrad in Porgy en Bess.
Ntjam Rosie liet zich in Porgy en Bess onder meer begeleiden door pianist Alexander van Popta en gitarist Jorn ten Hoopen.
De zangeres werd geboren in Kameroen en kwam op haar negende naar Nederland. Ntjam is haar Afrikaanse naam en Rosie haar Europese. Ze beschouwt zichzelf als een cross-over artiest. In haar muziek combineert de zangeres jazz en soul met de invloeden van beide continenten. Ze zingt daarbij in het Engels, Frans en Bulu. ‘Atouba’ leunt meer op de Afrikaanse ritmes en voor ‘Elle’ vond Rosie inspiratie bij onder meer George Duke, Stevie Wonder, Patrice Rushen, Syreeta en Miriam Makeba. Live verbindt ze beide.
Terneuzen ging gebukt onder herfstweer maar in Porgy en Bess brak de zon door. Onder de relaxte sfeer die de nummers van Ntjam Rosie ademen liggen diverse lagen. Een stuk als ‘Morning Glow’ is wat dat betreft karakteristiek. De melodisch mooi ingekleurde baspartij van Bas Kloosterman en de lichte pianoakkoorden van Alexander van Popta vormen een soulvolle basis voor de beheerste, exotische zangpartij van Rosie. Tekstueel belicht de zangeres echter de momenten waarop je door slechte ontmoetingen of omstandigheden, je biezen moet pakken.
Sterke verhalen bracht ze, muzikaal verpakt in een aaneensluitende combinatie van stijlen. Braziliaanse ritmes klonken, soul en (Afrikaanse) funk zoals in ‘Trick You’ met ragfijne unisono thema’s van zang, gitaar en keyboard, en ‘Kutte Fas’. Met dat laatste nummer kreeg de zangeres overigens nagenoeg alle bezoekers van de Terneuzense jazzclub uit de stoelen. Het resultaat van goed opgebouwde sets en een hechte groep muzikanten. 
Achtergrondzanger Miguel O'Red en slagwerker Tuur Moens in de band van Ntjam Rosie.
Drummer Tuur Moens hield de boel samen met Kloosterman strak bijeen en wisselde soepel tussen harde beats en complexere ritmes. Zo had Van Popta de ruimte om op piano of keyboard mooie akkoorden te smeden of te soleren. Gitarist Jorn ten Hoopen, die in eerste instantie wat onzeker leek te improviseren, groeide net als achtergrondzanger Miguel O'Red, gedurende de sets, in zijn rol. Aanvankelijk ondersteunde O’Red de partijen van Rosie lichtjes maar later nam hij meer de ruimte. En Rosie, die demonstreerde ontspannen haar veelzijdigheid. Met scatachtige improvisaties in onder meer ‘Elle (Part II)’, gedoseerde uithalen in het hoge register, opzwepend in de uptempo nummers of emotioneel in haar lullaby voor volwassenen.
Momenteel legt Rosie de laatste hand aan een nieuwe plaat. De planning is dat die in maart 2013 uitkomt. Daar stemt ze dan ook haar agenda op af. In ieder geval Eric Vloeimans en Reinier Baas leveren een bijdrage.