Nobel (1982) kent een gevarieerde muzikale achtergrond. Samenwerkingen met The Kyteman Orchestra, Caro Emerald, Monsieur Dubois, Wicked Jazz Sounds en Sven Hammond Soul sieren zijn curriculum vitae. Daarnaast was hij te vinden in verschillende theaterproducties van V&V Entertainment en is hij als solotrompettist een belangrijke pijler in het pop en jazz georiënteerde Royal Airforce Orchestra.

Met het laten samensmelten van werk van anderen in eigen composities staat Nobel met ‘Flow’ voor het eerst op eigen benen. Een projectmatige start die weliswaar redelijk goed uitpakt, maar waar de muzikale identiteit van de dertigjarige trompettist – zeker gezien zijn achtergrond - een open vraag blijft.

Een eerbetoon dan maar. Nobel’s spel op flugelhorn en trompet – hier en daar elektronisch vervormd - is gevarieerd en krachtig. De composities grijpen sterk terug op voornoemde musici, maar halen het niveau slechts bij benadering. De begeleiding is strak, stuwend, groovend maar ook eenzijdig. Toch biedt het Nobel alle gelegenheid zijn talenten te etaleren.

Smaakmakender wordt het wanneer de gasten zich op het album mengen. Gedurende ‘Water Resist’ gaat Nobel een sprankelende dialoog aan met tenorsaxofonist Tom Beek. En op ‘Escape from all I know’ (geschreven door Daan Herweg) zorgt altsaxofonist Ben van Gelder voor opwinding door te ontsnappen aan het fusionconcept. In het dromerige ‘Inner Dept’ horen we een innemende bijdrage van de Nederlandse zangeres Qeaux Qeaux Joans.

Absoluut hoogtepunt op het naar identiteit snakkende ‘Flow’ is het door Nobel gecomponeerde ‘Believe’. Een zoet melodramatisch, geheel op zichzelf staand uitgebalanceerd stuk, waarop een bevlogen Nobel lyrisch uitpakt op de wonderschone klanken van met name pianist Daan Herweg. Wellicht horen we hier Teus Nobel ten voeten uit. De toekomst zal het uitwijzen.