CONCERTRECENSIE. AmRo JazzClash 02, met Earswideopen en The New Earth Group, Paradox Tilburg, 4 mei 2012
beeld: Liesbeth Keder
door: Erno Elsinga
Leuk gevonden, de AmRo JazzClash. Waarbij AmRo voor Amsterdam en Rotterdam staat en clash zoveel wil zeggen als botsing of gevecht. Voor deze tweede, door Paradox geïnitieerde, editie stonden Earswideopen uit Amsterdam en The New Earth Group uit Rotterdam op het podium.
Earswideopen met Jurriaan Berger, Achim Heine, Felix Hildebrand en gastmuzikant Anton Goudsmit.
Een gevecht werd het gelukkig niet. Een botsing evenmin. Hoewel beide groepen als vernieuwend worden geafficheerd, waren deze representanten van de Amsterdamse- en Rotterdamse School dat beslist niet. Earswideopen blonk uit in onsamenhangendheid waar The New Earth Group uit was op voorspelbaar effectbejag.
Het Amsterdamse Earswideopen beet het spits af. Het trio, bestaande uit Jurriaan Berger (piano, melodica), bassist Felix Hildenbrand en slagwerker Achim Heine, betrekt met regelmaat gastmusici bij hun optredens. In Tilburg traden ze aan met gitarist Anton Goudsmit.
Het kwartet opende met de Goudsmit-kraker ‘Boompetit’, een aanstekelijk melodieus stuk met een complex ritme. Veelal als bij de overige stukken, volgde een rommelige uitvoering. De rechttoe rechtaan begeleiding van Berger en Heine zorgde weliswaar voor een gespreid bedje voor de scheurende licks van Goudsmit, maar zorgde er tevens voor dat van enige verrassing geen sprake kon zijn.
De uit allerlei rockvarianten getrokken stukken van Earswideopen misten diepgang en originaliteit. Daaraan werd even ontsnapt in ‘Monk’s Eye Almost’ – een spitsvondige vertaalslag naar Schiermonnikoog – en in een duet tussen de gitaar van Goudsmit en de melodica van Berger. Humor en zoete tangoklanken bleken de schrale hoogtepuntjes.
The New Earth Group met onder meer Vincent van Duin, Jasper den Dulk en Choca Alcazaba.
Het Rotterdamse The New Earth Group, met saxofonist Choca Alcazaba en gitarist Vincent van Duin als smaakmakers, ging voortvarend van start met een mengeling van rock, afro, fusion en spierballenjazz. In een aanhoudende kakofonie werd voortdurend de climax gezocht. Die werd meestentijds gevonden in de hartverscheurende afroklanken afkomstig uit de sopraansax van Alcazaba, duellerend met de galmende jaren-zeventiglicks van gitarist Van Duin.
Met slagwerk, percussie en elektrische bas als basis, werd de weg naar de climax middels stuwende grooves op steeds dezelfde wijze bewandeld. Dynamiek ontbrak, waardoor het ter hand genomen fusionconcept een hoge voorspelbaarheidsfactor met zich meedroeg.
Het energieke sextet mocht al eens proeven aan North Sea Jazz en Noorderslag. The New Earth Group betitelen als een perfecte festivalband gaat te ver. Feit is wel dat de intense grooves en splijtende solo’s het publiek moeiteloos in zijn greep houden.
Amsterdam en Rotterdam hebben heel wat te bieden op jazzgebied. Samen met Den Haag en Tilburg zijn het bakermatten van de Nederlandse jazz. De AmRo JazzClash haalt echter niet het beste uit beide steden naar boven. Daarvoor zijn Earswideopen en The New Earth Group te weinig origineel, laat staan vernieuwend.