Craig Taborn opende zijn Europese tournee in Middelburg, met contrabassist Thomas Morgan en slagwerker Gerald Cleaver.

Taborn speelde in Middelburg diverse nieuwe stukken. Bij het openingsnummer zette hij een, met enkele korte noten gecreëerd, loopje in. De overname van het ritme door Cleaver was voor de pianist het sein om op ontdekkingstocht te gaan. Een met de linker– en rechterhand synchroon gespeelde waterval van tonen waaierde alle kanten op en herinnerde voornamelijk in de eindaccenten nog aan het loopje uit de introductie. Al meteen werd duidelijk dat bij Taborn traditionele referentiepunten niet vanzelfsprekend zijn. Akkoordsequenties en intervallen krijgen een heel eigen karakter. Hij verkent akkoordtonen en ontwikkelt die in heel andere richtingen dan je harmonisch verwacht. Veelvuldig klinken dwingende lijnen op de contrabas, gedubbeld op de piano met de linkerhand. De interactie tussen linker – en rechterhand is bij deze pianist sowieso spannend. Zo draait hij regelmatig de rollen om en improviseert links terwijl rechts een loopje repeteert. Of, over een razendsnel patroon klinkt een syncopisch gespeelde set akkoorden, voorzien van steeds schuivende accenten en dynamiek, als creëerde hij een drumsolo.

Zijn huidige soloalbum is vrijwel geheel geïmproviseerd. Dat is het spel met dit trio niet. Er is veel uitgeschreven, gezien de behoorlijke reeks partituren die er – ook gedurende de nummers – bij gepakt en gewisseld moest worden. Taborn heeft zijn ideeën voor het trio meer geconcretiseerd. Ze zijn een katalysator voor de improvisaties. Je kunt als toeschouwer zijn zoektocht mooi volgen: er is zoveel te kiezen en combineren qua ritmiek, toon en kleur. Soms liet Taborn warm, melodieus en ingetogen klassiek aandoend spel horen of verkende hij passages met stiltes en lang uitklinkende tonen, dan weer produceerde hij extatische klankbommen of groovy lijnen. 


Craig Taborn Trio in 't Schuttershof in Middelburg.

Taborn zette met deze eigen muzikale taal een boeiende set neer. Natuurlijk was de bijdrage van zijn trioleden daarin cruciaal. Cleaver kon wat vrijer invullen maar bassist Morgan werd door de stukken van Taborn behoorlijk op de proef gesteld. Bijvoorbeeld in een lijn van exact geplaatste noten die door de vele ruimte, het grillig aandoende patroon en de sterk wisselende dynamiek, bijna griezelig klonk. Volgens dit stramien speelde Morgan ook een fascinerende solo. Het vervolg was typisch Taborn. Hij viel met een klein gespeeld akkoord in op de tel en ging die vervolgens minutieus verschuiven. 

Taborn bepaalde wat er gebeurde, wanneer en hoe. Grappig om te zien was hoe hij direct na het afsluiten van een stuk met zijn bandleden evalueerde. Daardoor kwam dit trio op het podium wat introvert over. Dat leek echter meer te wijten aan vereiste concentratie en verlegenheid van de muzikanten.  

Zie ook:

• 07-11-11 Craig Taborn zaterdag 12 november met Yuri Honing op November Music
• 30-05-11 Craig Taborn: ‘Ik zeg liever niets dan zomaar iets.’ (interview)