Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Verschil Randy Brecker en Dual City Concert Band te groot

CONCERTRECENSIE. Jazz in Duketown, Parade Den Bosch, Randy Brecker en Dual City Concert Band, 4 juni 2006
door: Koen Graat

Stond de Parade in Den Bosch zondag in de namiddag tijdens het concert van Trijntje Oosterhuis en Candy Dulfer afgeladen vol, het optreden daarna kon gezien de matige opkomst de Bosschenaren blijkbaar minder interesseren. En dat terwijl niemand minder dan Randy Brecker de avond inluidde. Internationale status zegt dus ook niet alles, in ieder geval niet op Jazz in Duketown. Toch zou ook in Den Bosch bij de naam Randy Brecker een belletje kunnen rinkelen. Samen met broer Michael op saxofoon verwierf hij als trompettist wereldfaam met de Brecker Brothers. Daarnaast speelde hij met Frank Sinatra, Horace Silver, Steely Dan, Frank Zappa en Jaco Pastorius, om maar enkele namen te noemen.

Tijdens zijn optreden op Jazz in Duketown werd wel duidelijk waarom de meest uiteenlopende musici zo graag gebruik maken van Breckers’ diensten als trompettist. De Amerikaan is virtuoos, speelt mooie lijnen, heeft een lekker geluid en blaast met speels gemak zijn hoge noten, niet onbelangrijk voor een trompettist. Het contrast met zijn begeleidingsband, de Dual City Concert Band, was echter groot. Dat verklaarde misschien ook wel de wat nonchalante en weinig enthousiaste podiumhouding van Brecker.

De Dual City Concert Band onder leiding van Rob Horsting is een aardige, ietwat traditionele bigband uit het Oosten van het land. Op het programma stond zondag onder meer  werk van Benny Golson en eigen stukken van Brecker. Ze zullen in Hengelo / Enschede – vandaar Dual City – in hun handen hebben gewreven bij het horen van de naam Randy Brecker als gastsolist. Maar een echte eenheid tussen solist en begeleidingsband wilde het maar niet worden.

Daar waren mogelijk verzachtende omstandigheden voor aan te dragen, zoals een ritmesectie met de nodige invallers of een slecht geluid in de Bossche buitenlucht. Misschien werkte de aanwezigheid van Brecker wel verlammend. Wie zal het zeggen? Het gevolg was wel dat het concert nooit echt loskwam, te weinig swingde en geen echte hoogtepunten kende. Ook de afsluiter ‘Some Skunk Funk’, de grote hit van de Brecker Brothers, bracht niet het gewenste vuurwerk. Desondanks was het ook voor de Bosschenaar de moeite waard geweest om Randy Brecker een keer live bezig te zien.


© Jazzenzo 2010