Dianne Reeves opent Blue Note Records Festival in stijl BLUE NOTE RECORD FESTIVAL, Gent, Dianne Reeves, Carlo Nardozza Quintet, 13 juli 2006 Carlo Nardozza, Dianne Reeves, Daniel Daemen
beeld: Jos L. Knaepen
door: Erno Elsinga
Niemand minder dan Mr. Lundvall, de grote baas van het roemruchte Blue Note Records label, kwam er aan te pas om de vijfde en dus jubileumeditie van het gelijknamige festival in Gent te openen. Dat gebeurde met lovende woorden richting organisatie en aansluitend met het op het podium uitnodigen van een van de grootste zangdiva’s van de Amerikaanse jazz: Dianne Reeves.
Dat gebeurde overigens nadat het Carlo Nardozza Quintet hun vorig jaar gewonnen eerste prijs van de Belgische competitie ‘Jong Jazz Talent Duvel’ met een optreden verzilverde. De jonge beloften, onder leiding van de Italiaanse trompettist Nardozza, speelden voornamelijk werk van hun zojuist verschenen debuut-cd ‘ Making Choices’. Het orkest opereerde als een hechte groep met compacte en swingende thema’s op tegendraadse ritmen die voornamelijk tot stand kwamen door het samenspel van de blazers en de gitaar van Melle Weijters. In de sferische gearrangeerde open stukken was er ruimte voor de trompetsoli van Nardozza en de improvisaties van alt- en sopraansaxofonist Daniel Daemen. Hoewel aanvankelijk aanstekelijk, ging na verloop van tijd de rek er een beetje uit. Door de sobere ritmiek van drummer Steffen Thormaehlen en bassist Tom van Acker en met name de beperkte zoektocht van gitarist Weijters binnen het idioom van pedalen en geluidseffecten, zat er niet echt ontwikkeling in het concert. Het was aan de fluwelen sound en speelse interpretaties van Nardozza, die trompet en bugel afwisselde, te danken dat het concert toch interessant bleef. De Pavarotti ‘ look a like’ mag als een bijzonder talent beschouwd worden in dit beloftevol quintet.
Als geen ander kent Dianne Reeves het klappen van de zweep. Voor de vierde maal in haar carriere sleepte de zangeres dit jaar een Grammy in de wacht. Een unicum binnen het gebied van de vocale jazz. De gelouterde Amerikaanse weet als geen ander vakmanschap, kwaliteit, show en intimiteit te bundelen tot een concert. Muzikaal gesteund door ‘haar’ trio met bassist Reuben Rogers, drummer Greg Hutchinson en pianist Peter Martin, weet Reeves met haar zoete alt het publiek te binden. Ogenschijnlijk moeiteloos en in een adem vliegen de octaafverschuivingen door de concertzaal van de Bijloke. Dan weer in lange uithalen, dan weer in een dynamische scat. Eenmaal weet ze zelfs het publiek tot het klappen van een driekwartsmaat te bewegen om er vervolgens onbegeleid met een scatsolo overheen te gaan.
Ook de repertoirekeuze van Reeves is bijzonder. In de geheel in Amerikaanse stijl aan elkaar gepraatte nummers zoals over jeugdliefdes en de situatie in het Midden Oosten (I’m specially worried for the children; let them play’) zingt ze 'Just my Imagination', een Rolling Stones compositie nota bene, geheel in eigen stijl. De vertolking van het door Harold Arlen en door Frank Sinatra op de kaart gezette stuk ‘ One for my baby (and one more for the road)’ is indrukwekkend. Hoog, laag, diep, volume, kleur, werkelijk alles klopt aan deze zangeres. Natuurlijk wordt er verhaald over de recent gewonnen Grammy voor haar muzikale bijdrage aan de film ‘ Good Night, Good Luck’, en gespeeld. Een virtoos gespeelde bassolo gaat vooraf aan het muzikale slot-element van de film; ‘ it’s played when the credits roll’. Reeves behoort, samen met onder andere Sarah Vaughan, tot de absolute top. Haar Amerikaanse gestoelde show mag dan voor Europeanen een getructe lijken, met een stem als Reeves doet de vorm er niet toe en is enkel de inhoud van belang. En die was er. Ongelooflijk; wat een stem...
Vanavond gaat het festival verder op de sfeervolle lokatie aan de Bijlokekaai te Gent. In de tuinen van het imposante voormalig klooster concerteren achtereenvolgens John Zorn, Robert Glasper, Kris Defoort en Andrew Hill. Er zijn nog voldoende kaarten verkrijgbaar. Het festival loopt tot en met 23 juli.
© Jazzenzo 2010