ZAPP String Quartet verder dan klassiek en jazz CONCERTRECENSIE. Paradox Tilburg, Zapp String Quartet, 10 november 2006
beeld: Marcel Mutsaers
door: Erno Elsinga
De uitspraak van violiste-diva Emmy Verhey dat het Zapp String Quartet op een verfrissende wijze de eeuwenoude strijkkwartettraditie doorbreekt valt niet te slechten. Op een geheel eigen wijze struinen de vier strijkers langs een scala aan muziekstijlen, doseren deze met ritmische humor en diepgaande muzikaliteit om te komen tot een inspirerende mix van hedendaags klassiek, geïmproviseerde- en nieuwe muziek.
Jasper le Clercq, Friedmar Hitzer, Oene van Geel, Emile Visser
Die mix openbaart zich met veel verrassende en op de verbeelding gebaseerde elementen waarbij de anticlimax geen onbelangrijke rol speelt. Het vanavond gespeelde repertoire, veelal afkomstig van Zapps derde en laatstverschenen album Passagio; eigen composities en werk van onder meer Tom van Dyck en Guus Janssen, werd aaneengeregen door instrumentalistische spitsvondigheden en tempo- en maatwisselingen die de verscheidenheid aan stijlen benadrukte en met elkaar verbond.
De vier strijkers, de violisten Jasper le Clercq en Friedmar Hitzer, altviolist Oene van Geel en cellist Emile Visser, brengen hun repertoire met een luchtige speelsheid. De onconventionele wijze waarop de musici gebruik maken van hun instrumentarium – de viool is strijk-, percussie-instrument en gitaar en de cello dient tevens als bas - en de clownesk aandoende scat van Van Geel plus de samenzang die zo nu en dan over de arrangementen weerklinkt maken van de flarden van genres een vrolijk te behappen en niet in één stijl te vatten geheel.
Nog een bijzonder element van de muziek van Zapp is die van uitgestelde spanning. De wirwar aan stijlen binnen de composities, variërend van pop, jazz, kamermuziek, folk en die zelfs etnische invloeden bevatten, wentelen de luisteraar in wisselende sferen van moe en verdrietig tot vrolijk, hoopvol en vol verwachting waarna een climax onafwendbaar lijkt. Maar juist het vervreemdende weglaten van climaxen en het opnieuw bouwen aan een anticlimax maakt van het zappende Zapp een onvoorspelbare verrassing. Op die onvoorspelbaarheid van Zapp valt niets aan te merken. Maar wordt dat handelsmerk dan ligt voorspelbaarheid op de loer.
© Jazzenzo 2010