Verrassing ontbreekt bij Playlab van Frans Cornelissen CONCERTRECENSIE. Playlab met Frans Cornelissen, Jeroen van Vliet, Gijs Anders van Straalen, Marc van de Schoot, Paradox Tilburg, 8 maart 2007
beeld: Stef Mennens
door: Erno Elsinga
Met drie ritme-instrumenten en de trombone en tuba als melodie-instrument was er sprake van een weinig organisch gebeuren tijdens de door programmeur Guido Nijs samengestelde Playlabsessie. Vijfenveertig minuten lang wisten de musici niet of nauwelijks te ontsnappen aan een ambientachtige groove waardoor het optreden uitblonk in eenzijdigheid.
Jeroen van Vliet, Frans Cornelissen, Gijs Anders van Straalen
Doorgaans worden de deelnemers van een Playlabsessie geselecteerd uit diverse muzikale disciplines. Muzikanten uit de pop, klassiek, punk, jazz en zelfs theater ontmoeten elkaar voor een éénmalige repetitie waarna de uitvoering diezelfde avond plaats vindt. Guido Nijs, verantwoordelijk voor de samenstelling van de Tilburgse Playlabs en afkomstig uit de pop – hij maakt onder meer deel uit van de blazersectie van Beef! – en jazz, koos dan ook voor twee jazzmuzikanten en twee popmuzikanten. De beoogde tapdanser moest vanwege een blessure afhaken.
Sessieleider Frans Cornelissen op trombone en tuba, Jeroen van Vliet achter de piano en Fender Rhodes, percussionist Gijs Anders van Straalen en bassist Marc van de Schoot zochten de ruimte. Dat was heel even interessant. Maar aangezien het bij zoeken bleef was er van een muzikale ontwikkeling op het podium geen sprake. Eenvoudige thema’s en arrangementen waaruit niemand zich onttrok door met een verrassende wending de eenzijdige dynamiek te doorbreken. Bovendien was de percussie van Van Straalen niet altijd even gelukkig waardoor op het gebied van ritme, de basis van deze niet alledaagse bezetting, weinig risico werd genomen. Daardoor ontbeerde het deze Playlab, hoe paradoxaal, aan speelsheid.
Een lichtpuntje was er toen Van Vliet één van zijn arrangementen op de groep losliet en er een volwassen verhaal kwam bovendrijven. De arrangementen die de toetsenist uit met name de Fender toverde waren een verademing door de bedachtzaamheid en kunde die Van Vliet in zijn spel weet te leggen. Maar echt hechten deed het niet.
© Jazzenzo 2010