Na op zijn vorige cd mambo en jazz te hebben gemixt, probeert Ulrik hier andermaal een verbinding te leggen tussen jazz en traditionele dansritmes. Dat levert open klinkende, muziek op, waarvan bijna alle melodieën meezingbaar zijn. Wel brengt de lichtvoetigheid van de ritmes en het fraaie, maar enigszins voorspelbare samenspel op zeker moment ook een gevoel van verzadiging teweeg. Te meer daar de spannendste nummers aan het begin van de cd staan. Een aan het werk van Miroslav Vitous met John Surman herinnerend stuk als “Another planet” laat echter horen dat Ulrik tot veel in staat is. “Tribal Dance” is een smaakvolle plaat en tevens een sympathieke poging verfrissende en toegankelijke muziek te maken. Van mij zouden Ulrik en zijn bandleden wel wat meer uit de band mogen springen, maar je kunt iemand niet kwalijk nemen dat hij is zoals hij is.